روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
جلد چهارم
١ ص
(٢)
ادامه سوره بقره
١ ص
(٣)
سوره البقرة (2) آیات 258 تا 260
١ ص
(٤)
ترجمه
١ ص
(٥)
سوره البقرة (2) آیات 261 تا 274
٣٨ ص
(٦)
ترجمه
٣٨ ص
(٧)
سوره البقرة (2) آیات 275 تا 281
٩٨ ص
(٨)
ترجمه
٩٨ ص
(٩)
سوره البقرة (2) آیات 282 تا 286
١٢١ ص
(١٠)
ترجمه
١٢١ ص
(١١)
سورة آل عمران
١٦٣ ص
(١٢)
سوره آلعمران (3) آیات 1 تا 9
١٦٤ ص
(١٣)
ترجمه
١٦٤ ص
(١٤)
سوره آلعمران (3) آیات 10 تا 20
١٩١ ص
(١٥)
ترجمه
١٩١ ص
(١٦)
سوره آلعمران (3) آیات 21 تا 27
٢٣٨ ص
(١٧)
ترجمه
٢٣٨ ص
(١٨)
سوره آلعمران (3) آیه 28
٢٦٤ ص
(١٩)
ترجمه
٢٦٤ ص
(٢٠)
سوره آلعمران (3) آیات 29 تا 34
٢٧٤ ص
(٢١)
ترجمه
٢٧٤ ص
(٢٢)
سوره آلعمران (3) آیات 35 تا 41
٢٨٨ ص
(٢٣)
ترجمه
٢٨٨ ص
(٢٤)
سوره آلعمران (3) آیات 42 تا 63
٣١٤ ص
(٢٥)
ترجمه
٣١٤ ص
(٢٦)
سوره آلعمران (3) آیات 64 تا 74
٣٦٨ ص
(٢٧)
ترجمه
٣٦٨ ص
(٢٨)
سوره آلعمران (3) آیات 75 تا 83
٣٨٨ ص
(٢٩)
ترجمه
٣٨٨ ص
(٣٠)
سوره آلعمران (3) آیات 84 تا 95
٤١٤ ص
(٣١)
ترجمه
٤١٤ ص
(٣٢)
سوره آلعمران (3) آیات 96 تا 105
٤٣٥ ص
(٣٣)
ترجمه
٤٣٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص
٤١٩ ص
٤٢٠ ص
٤٢١ ص
٤٢٢ ص
٤٢٣ ص
٤٢٤ ص
٤٢٥ ص
٤٢٦ ص
٤٢٧ ص
٤٢٨ ص
٤٢٩ ص
٤٣٠ ص
٤٣١ ص
٤٣٢ ص
٤٣٣ ص
٤٣٤ ص
٤٣٥ ص
٤٣٦ ص
٤٣٧ ص
٤٣٨ ص
٤٣٩ ص
٤٤٠ ص
٤٤١ ص
٤٤٢ ص
٤٤٣ ص
٤٤٤ ص
٤٤٥ ص
٤٤٦ ص
٤٤٧ ص
٤٤٨ ص
٤٤٩ ص
٤٥٠ ص
٤٥١ ص
٤٥٢ ص
٤٥٣ ص
٤٥٤ ص
٤٥٥ ص
٤٥٦ ص
٤٥٧ ص
٤٥٨ ص
٤٥٩ ص
٤٦٠ ص
٤٦١ ص
٤٦٢ ص
٤٦٣ ص
٤٦٤ ص
٤٦٥ ص
٤٦٦ ص
٤٦٧ ص
٤٦٨ ص
٤٦٩ ص
٤٧٠ ص
٤٧١ ص
٤٧٢ ص
٤٧٣ ص
٤٧٤ ص
٤٧٥ ص
٤٧٦ ص
٤٧٧ ص
٤٧٨ ص
٤٧٩ ص
٤٨٠ ص
٤٨١ ص
٤٨٢ ص
٤٨٣ ص
٤٨٤ ص
٤٨٥ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٧٨ - ترجمه

ساكن كردند و«عين»ساكن بود با اصل خود بردند كه«نعم»است على وزن فعل، و«ميم»كه لام الفعل است ساكن بكردند و آنگه ادغام كردند«نعمّا»شد.

و حسن بصرى بى‌ادغام خواند:فنعم ما،و ابو عمرو و نافع-نه [١]به روايت ورش- و عاصم به روايت ابو بكر[٣٦٥-ر]و ابو جعفر و شيبه خواندند:«فنعمّا [٢]»به كسر «نون»و اختلاس حركت عين بين الحركة و السكون،و در سورة النّساء همچنين في قوله: إِنَّ اللّٰهَ نِعِمّٰا يَعِظُكُمْ بِهِ [٣]،و مثله

قوله [٤]-عليه السلام: نعما بالمال الصالح للرجل الصالح.

و ابن عامر[و حمزه] [٥]و كسائى و خلف خواندند:«فنعمّا»،به فتح«نون»و كسر «عين».و در شاذّ،اعمش [٦]و يحيى وثاب و ابن كثير و يعقوب به كسر«نون»و «عين»خواندند،و در شاذّ طلحة بن مصرّف و ايّوب.

وَ إِنْ تُخْفُوهٰا ،و اگر بازپوشى.و«اخفا»پوشانيدن [٧]باشد،و اخفا نيز اظهار بود [٨]، و كلمت از اضداد است.و گفته‌اند:«اخفا»ستر [٩]باشد،و«اختفا»اظهار باشد- ذكره ثعلب.حق‌تعالى گفت:هر دو نيك باشد [١٠]چون براى خداى بود،و لكن صدقه سرّ بهتر باشد.

و در خبر مى‌آيد كه رسول-عليه السلام-گفت:

صدقة السر تطفئ غضب الرب ،يعنى صدقه سرّ [١١]خشم خداى بنشاند،و در دگر خبر:

تطفئ الخطيئة [١٢]كما تطفئ [١٣]الماء النار و تدفع سبعين بابا من البلاء ،گناه را بنشاند چنان كه آب آتش را و هفتاد نوع بلا [١٤]بگرداند.


[١] .دب،مب:ندارد.

[٢] .تب،مج،وز،آج،لب،فق،مب،مر:فنعما.

[٣] .سوره نساء(٤)آيه ٥٨.

[٤] .همه نسخه بدلها:قول النبىّ.

[٥] .اساس:كلمه زير وصّالى رفته است،با توجّه به تب و ديگر نسخه بدلها افزوده شد.

[٦] .دب+و نخعى.

[٧] .همه نسخه بدلها:پوشيدن.

[٨] .همه نسخه بدلها:باشد.

[٩] .فق،مر:سرّ.

[١٠] .تب:است.

[١١] .تب:پنهان.

[١٢] .اساس كه در اين مورد نونويس است:الذّنوب(در حاشيه:الذّنب)،با توجّه به تب و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد.

[١٣] .تب:يطفئ.

[١٤] .تب،آج،لب،مر،فق+را.