روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٤٦٤

گفت:خداى تعالى از شما سه چيز مى‌پسندد،و سه چيز را كاره است.آنچه مى‌پسندد آن است كه او را پرستى [١]،و به او شرك نيارى [٢]،و به حبل خداى اعتصام كنى [٣]و متفرّق نشوى [٤]و فرمان برى [٥]گماشتگان او را.و آنچه كاره است آن را،قيل و قال است و كثرت سؤال،و [٦]اضاعت مال.

سماك الحنفيّ گويد:به نزديك عبد اللّه عبّاس شدم و گفتم:اى پسر عمّ رسول! قومى كه به ما مى‌آيند و صدقه مى‌خواهند،تعدّى و بى‌رسمى مى‌كنند.روا باشد كه ايشان را منع كنيم؟و مراد به صدقه زكات است.گفت:نه،يا حنفيّ اعطهم صدقتهم [٧]،صدقه‌شان بده،و ان اتاك اهدل [٨]الشّفتين منتفش المنخرين،يعنى زنجيّا،و اگر همه زنگى باشد [٩]لبها در آويخته و بينى درها دريده [١٠]،نيك شترى باشد آنچه مرد بر او نشيند بر جان و مال و اهل‌وعيال ايمن باشد،يعنى زكات كه به نايب امام [١١]دهد.

آنگه گفت:يا حنفيّ!الجماعة الجماعة،ملازمت جماعت كن كه امّتان گذشته به مفارقت [١٢]جماعت هلاك شد [١٣]،نبينى تا [١٤]خداى تعالى چگونه گفت:

وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَمِيعاً وَ لاٰ تَفَرَّقُوا .

[ابان بن تغلب روايت كند از صادق جعفر محمّد [١٥]-عليهما السلام-كه او گفت:

نحن حبل اللّه الّذين قال اللّه-عزّ و جلّ:و اعتصموا بحبل اللّه جميعا و لا تفرّقوا] [١٦]، گفت:ماييم آن حبل خداى كه خداى تعالى گفت[دست] [١٧]در او زنى [١٨]و