سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٧٥ - اشتياق دوستان خدا به لقاي الهي

خداوند شأن و مقام خاصي داريم كه ساير ملت‌ها و پيروان ساير اديان از آن بي‌بهره‌‌اند. سپس در آيين مسيحيت به‌صورت جدي چنين ادعايي دربارة حضرت وَقَالَتِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى نَحْنُ أَ بْنَاءُ اللَّهِ وأَ حِبَّاؤُهُ...؛[١]«و يهود و نصاري گفتند: ما فرزندان خدا و دوستان اوييم...». آنان ازيك‌سو ادعا كردند كه خداوند بي‌اندازه آنان را دوست مي‌دارد و چون فرزند با آنان معامله و رفتار مي‌كند و ازسوي‌ديگر، شديداً دل‌بسته و علاقه‌مند به دنيا و ثروت بودند و از مرگ مي‌ترسيدند و براي آنكه بتوانند بيشتر از ثروت و لذت‌هاي دنيا استفاده برند، خواهان عمر طولاني بودند. خداوند دربارة اين خصلت بني‌اسرائيل و قوم يهود مي‌فرمايد:

وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَ حْرَصَ النَّاسِ عَلَى حَيَاةٍ وَمِنَ الَّذِينَ أشْرَكُوا يَوَدُّ أَ حَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَ لْفَ سَنَةٍ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ الْعَذَابِ أنْ يُعَمَّرَ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِمَا يَعْمَلُونَ؛[٢] «و همانا آنان (يهوديان) را آزمندترين مردم به زندگي [دنيا] خواهي يافت و [حتي آزمندتر] از كساني كه مشرك شده‌اند. هريك از آنان دوست دارد كه هزار سال عمرش دهند، و حال‌آنكه اين عمر دراز، دوركنندة او از عذاب نخواهد بود؛ و خدا بدانچه مي‌كنند بيناست».

با توجه به اينكه از آموزه‌هاي اساسي اديان ابراهيمي اين است كه انسان با مرگ به لقاي الهي نائل مي‌شود و جهان آخرت سراي ملاقات با اوست، چگونه قوم يهود كه دنياپرست و شديداً شيفتة زندگي دنيا هستند، دوستان خدا به‌حساب مي‌آيند؟ ويژگي بارز دوستان خدا دل بريدن از دنيا و دل بستن به خدا و آرزوي لقاي الهي است؛ و ازاين‌رو خداوند در مقام تكذيب ادعاي بني‌اسرائيل مي‌فرمايد: