سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٨٦ - دوستان خدا و مشاهدة جمال ربوبي

درخواست مي‌کند كه اين محبت به نهايت برسد؛ آن‌سان كه جز مهر و محبت خدا، چيز ديگري در قلبش نماند؛ چه اينكه با چنين محبت خالصانه‌، انسان به عالي‌ترين مراتب تعالي و كمال دست مي‌يابد.

طبيعي است كه وقتي محبت انسان به خداوند خالص شد و محبت خداوند بر سراسر قلبش سايه افكند، توجه انسان يك‌پارچه معطوف خداوند مي‌شود و فكر و ذهن انسان از غير وي منصرف گشته و تنها متوجه او مي‌گردد؛ چنان‌كه در محبت‌هاي عادي وقتي انسان به كسي شديداً علاقه‌مند مي‌شود، شب و روز فكرش متوجه اوست و هرگاه از اشتغالات و امور زندگي فارغ گردد، دلش متوجه محبوب مي‌شود و پيوسته در پي آن است كه وي را ملاقات كند و با او انس گيرد. آن‌گاه حضرت به بيان لوازم و آثار محبت خالصانه به خداوند مي‌پردازند كه دربارة يكي از آن آثار و لوازم كه رضاي به قضاي الهي است سخن گفتيم. حضرت در اين باره و در ادامة مناجات خود مي‌فرمايند: وَمَنَحْتَهُ بِالنَّظَرِ إلَي وَجْهِكَ وَحَبَوْتَهُ بِرضَاكَ وَأعَذْتَهُ مِنْ هِجْرِكَ وَقِلاكَ؛ «[مرا از شمار كساني قرار ده] كه نعمت ديدارت را به او عطا كردي و وي را براي مقام رضايت برگزيدي و او را به درد فراق و هجرانت مبتلا نساختي».

دوستان خدا و مشاهدة جمال ربوبي

رؤيت و مشاهدة خداوند كه در اين مناجات از آن با عبارت بالنظر الي وجهك ياد شده، براي بندگان خالص خداوند تحقق مي‌يابد و اگر امري واقعي و تحقق‌يافتني نمي‌بود، اين‌همه در روايات، آيات و دعاها بدان اشاره نمي‌شد. البته مشاهدة خداوند داراي مراتب است و حضرات معصومين(عليهم السلام) عالي‌ترين مراتب آن را دارند و مراتب نازل‌تر آن براي سايرين امکان تحقق دارد و البته توفيق نيل به هر مرتبه‌اي از نظر به وجه‌الله نهايت شرافت و عظمت براي انسان به‌شمار مي‌آيد. مشاهده و نظر به وجه‌الله