سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٢٥٩ - اولياي خدا در جست وجوي رضوان و تجليات الهي

مي‌گويد: «مي‌خواهم خلبان شوم». يكي ديگر مي‌گويد: «مي‌خواهم پزشك شوم» و برخي مي‌گويند كه مي‌خواهيم مخترع و يا ثروتمند‌ترين انسان روي زمين شويم. اگر مشاغل و مقاماتي كه آن دانش‌آموزان دستيابي به آنها را آرزو مي‌كنند، با يكديگر بسنجيم، پي خواهيم برد كه كدامين آنها همت بالا و عالي دنيوي دارند. دربارة امور معنوي و اخروي نيز اين تفاوت همت‌ها وجود دارد. برخي كه همتشان پايين است آرزو مي‌كنند كه به بهشت بروند و از آتش جهنم نجات يابند و در بهشت، خداوند قصري در اختيار آنان قرار دهد و آنها از مناظر بهشت لذت ببرند. برخي كه همتشان بيشتر است، آرزوهاي فزون‌تري دارند؛ اما كسي كه همتش عالي‌تر و والاتر از ديگران است مي‌خواهد به رضوان حق برسد؛ به پيشگاه خداوند بار يابد و با مشاهدة جمال الهي غرق در لذت شود.

در برخي از روايات آمده است كه برخي از بهشتيان چنان از تجليات الهي تأثير مي‌پذيرند كه مشاهدة جلوه‌هاي الهي، آنان را مدهوش مي‌سازد و اين حالت سالياني به طول مي‌انجامد؛ تا آنجا كه همسرانشان، يعني حوريان بهشتي، نزد خدا شكايت مي‌كنند كه آنان اعتنايي به ما ندارند و ما را فراموش كرده‌اند؛ تو ما را براي آنها آفريدي كه از ما لذت ببرند؛ اما آنان توجهي به ما نمي‌كنند. توجه محض آنان به جلوة الهي و مستغرق شدن آنان در لذت مشاهدة جمال خداوند، حاكي از درك لذتي متعالي و بي‌همتاست كه ديگر لذت‌هاي بهشتي در مقابل آن بي‌ارزش مي‌نمايند؛ چه رسد به لذت‌هاي بي‌مقدار دنيوي. از‌اين‌رو، آنان كه در پي آن مقصد متعالي‌اند، كاملاً خود را از دل‌بستگي‌هاي دنيوي مي‌رهانند و بنا بر فرمودة امام سجاد(عليه السلام) همت عالي ايشان در دنيا مصروف رسيدن به سعادت، و بريدگي و وارستگي از دنيا مي‌‌شود.

امير مؤمنان(عليه السلام) در زمان خلافت خود، ‌جز شام كه در اشغال معاويه بود، بر ديگر سرزمين‌هاي اسلامي، از جمله حجاز، مصر، عراق و ايران حكومت مي‌كردند. بنا بر