سجاده های سلوک - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٦٧ - ترسيم نياز انسان به خدا در آيات قرآن

نهد، کدام خداست جز خداي يکتا و اللّه که آن را براي شما باز آرد؟ بنگر چگونه آيات را گونه‌گون بيان مي‌کنيم، سپس آنان روي مي‌گردانند.

ما از اندام سالمي چون چشم و گوش برخورداريم و توجه نداريم که ممکن است روزي اين اندام‌ها آسيب ببينند و سلامتي‌شان را از دست بدهند؛ توجه نداريم که ممکن است روزي چشممان را از دست بدهيم يا براثر پيري يا عامل ديگري گوشمان کر شود؛ يا ممکن است عقلمان را از دست بدهيم و درزمرة ديوانگان قرار گيريم. خداوند براي اينکه اهميت اين اندام‌ها را به ما گوشزد كند مي‌فرمايد: اگر خدا گوش، چشم و عقلتان را بگيرد، چه کسي جز او مي‌تواند اين اندامي را که شديداً بدان‌‌ها احتياج داريد به شما برگرداند؟ پس بايسته است که انسان به آنچه در اختيار دارد، توجه داشته باشد و بداند و باور داشته باشد که آنها را خداوند به او عنايت کرده و سلامتي و بقاي آنها نيز در گرو اراده و مشيت اوست.

در آية ديگر، خداوند دربارة اهميت و ضرورت وجود روز و نياز انسان بدان مي‌فرمايد: قُلْ أَ ر أَ يْتُمْ إِنْ جَعَلَ اللَّهُ عَلَيْكُمُ اللَّيْلَ سَرْمَدًا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ مَنْ إِلَهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُمْ بِضِيَاءٍ أَ فَلا تَسْمَعُون؛[١] «بگو: مرا گوييد که اگر خداوند، شب را بر شما تا روز رستاخيز هميشگي و پاينده گرداند، کدام خدايي است جز خداي يکتا که براي شما روشنايي بياورد؟ پس آيا نمي‌شنويد [تا دريابيد و پند گيريد]؟»

انسان همان‌طور که به شب نياز دارد که در آن به استراحت بپردازد و تجديد قوا کند، براي آنکه فردا در روز کار خود را از سر گيرد، به روز نيز نياز دارد و وجود شب و روز براي حيات موجودات زنده ضروري است. حال اگر در پيِ شب، روز نيامد و با توقف حرکت وضعي زمين و ماه، شب تا قيامت ادامه يافت، تنها خداوند يکتاست