الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٥٠٢

انبياى شما مودع گردانيد من در ميان شما حاضرم و شما را بحقايق اشياء گاهى واقف ميگردانم : * ( فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ) * پس ميل بكدام طرف مينمائيد بدانيد و آگاه باشيد هر كه نقل از صلب صاحب سفينه ء شيخ المرسلين نبود و در آن كشتى آن حضرت بود از طوفان بليت نجات يافت در ميان شما نيز مثل آن كشتى ، چيزى هست كه اگر دست در حبل المتين آن اعيان دين زنيد شما نيز نجات از تمامى بليات مىيابيد و من در رهن و گروى اينم بقسم حق و صدق ، * ( وَما أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفِينَ ) * يعنى اين كلام از من از روى تكلَّف نيست بلكه حق و واقعى است بعد از آن بزبان معجز بيان نمود كه : ( فالويل لمن تخلَّف ثمّ الويل لمن تخلَّف ) تكرار اين كلام از آن ولى ملك العلام تأكيد انام در اطاعت و متابعت ائمة المعصومين عليهم السلام است اما آنچه پيغمبر شما در حجة الوداع مأمور شده بود بشما گفته نه رسانيده و نه آن حضرت بشما فرمود : كه ( انى تارك فيكم الثقلين ما ان تمسكتم بهما لن تضلوا ابدا كتاب الله و عترتى اهل بيتى و انهما لن يفترقا حتى يردا علىّ الحوض ) ؟ الحال شما از روى عقل و فكر تدبير و نظر كنيد كه چگونه مرا گذاشتيد و راه مخالفت بر داشتيد آيا نه اين راه حق * ( هذا عَذْبٌ فُراتٌ ) * است پس از اين آب گوارا بياشاميد :
* ( وَهذا مِلْحٌ أُجاجٌ ) * و از اين آب شور اجتناب لازم دانيد تا خود به بلاياى آخرت گرفتار مگردانيد و در آتش دوزخ مسوزانيد .