الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٤٧

در هنگام كثرت خلاف و اختلاف ارباب تحريف و اعتساف و قلَّت اصحاب عدل ، و انصاف بنا بر قول حضرت عزّ و جلّ كه خطاب مستطاب حضرت رسالتمآب نمود كه * ( فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ ) * خبر بر آن خاتم الرسل واجب و لازم و فرض منجم است و بذريعه ء كريمه : * ( لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ الله أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ ) * بر اولياء اوصياى آن حضرت و اهل طاعت بر تمثيل آن اعيان واجب و لازم است اى زنديق آنچه درين مقام از ما در جواب كلام خود استماع نمودى ترا كافى است زيرا كه در شريعت مطهّره نبوت حضرت سيد البريه چون تقيّه واجبست بناء على هذا زياده از اين تصريح باسماء آنها يعنى بنام جمعى كه تغيير و تبديل و تحريف در آيات كلام ربّ جليل كردند جايز و روا نيست و اما قول خداى تعالى : * ( وَجاءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ) * و قول حضرت حق عزّ و جلّ و علا : * ( وَلَقَدْ جِئْتُمُونا فُرادى ) * و قول ايزد تعالى و تبارك :
* ( هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ تَأْتِيَهُمُ الْمَلائِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آياتِ رَبِّكَ ) * اين آيات همه حق است اى زنديق مجىء ايزد منان مثل آمدن خلقان نيست زيرا كه او رب الارباب و پروردگار جميع اشياء است در كتاب عزّ و جلّ آيات محتاج بتأويل بسيار است و تأويل آيه ء كلام ايزد اكبر مشتبه بكلام بشر نگردد و به فعل بشر ملتبس نشود من ان شاء الله تعالى بزودى بمثال كفايت خاطر تو بآن شاد و ترا مطلع بحقايق آن و آن را بر تو واضح و عيان گردانم چنانچه در باب حكايت ابراهيم ( ع ) حضرت ايزد كريم ميفرمايد كه : * ( إِنِّي ذاهِبٌ إِلى رَبِّي ) * بيقين رفتن ابراهيم عليه التحية و التسليم نزد حضرت على العظيم عبارت از توجه حضرت خليل الرّحمن و اجتهاد در هنگام عبادت بواهب