الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٣٦٦ - ذكر بيان احتجاج امير المؤمنين على عليه السّلام بر بعضى از احبار يهود

لاحق و عيان گردد چون رسول مجيد از حضرت ايزد حميد اين سخن شنيده و اين عنايت بيغايت نسبت بخود و امت ديد گفت بار خدايا مرا بمزيد اين عنايت و احسان مفتخر و سرفراز گردان حضرت ايزد سبحان فرمود كه يا رسول آخر الزمان هر چه خواهى سؤال كن حضرت نبى ايزد متعال گفت * ( رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِينا أَوْ أَخْطَأْنا ) * يعنى اى پروردگار ما را مؤاخذه به نسيان و خطاء ما منماى حضرت عزّ و جلّ فرمود كه من بواسطه احترام و اكرام شما و امت ترا مؤاخذه به نسيان ننمايم و اما امم پيغمبران پيشين هر گاه امر يا حكم حضرت اله را احيانا اگر فراموش ميكرده اند من كه ايزد وهابام ابواب عذاب و نكال و عقاب بر آن طايفه مفتوح مينمودم ليكن از امت تو مرفوع گردانيدم و اگر احيانا امم انبياى سابقه خطا در اوامر و احكام ما ميكردند آن جماعت را مؤاخذه بان خطا و عقوبت بآن عمل بىادا ميكردم و اين بليت ، عقوبت از امت تو مرتفع گردانيدم بجهت كرامت و حرمت و عزت كه ترا در نزد منست در آن وقت حضرت نبى الرحمه گفت بار خدايا چون اين احسان و عطيت نسبت بمن و امت از روى مرحمت نمودى براى من احسان زيادت گردان حضرت خداى تبارك و تعالى فرمود كه يا نبى الورى آنچه خواهى سؤال نماى در آن هنگام رسول مجتبى گفت :
* ( رَبَّنا وَلا تَحْمِلْ عَلَيْنا إِصْراً كَما حَمَلْتَه عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنا ) * و از لفظ اصر شدائد و سختيهاى تكاليف شرعيه كه سابقا بر امم انبياى سابقه واجب و لازم بود اراده نمود و صاحب صحاح اللغه فرمود كه اصر گناه و ثقل آنست استدعاى محمد مصطفى صلَّى الله عليه و آله و سلَّم از حضرت واجب تعالى