الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٤٩

إِذْ رَمَيْتَ وَلكِنَّ الله رَمى ) * حضرت عزّ و جلّ فعل سيّد الرّسل را نسبت به ذات اقدس خود داد پس تأويل اين آيات بالتمام بر غير تنزيل باشد چنانچه سابقا سمت تحرير يافت تا كه فرمود * ( بَلْ هُمْ بِلِقاءِ رَبِّهِمْ ) * حضرت ايزد تعالى بعث را لقا ناميد و همچنين است تأويل قول رب الجليل : * ( الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ ) * تأويل آيه چنين است كه آن جماعت بيقين ميدانستند كه در نشئه ء آخرت بامر و حكم حضرت ربّ العزت مبعوث بواسطه ء حساب و پاداشت خواهند گشت و مثل اينست آنچه حضرت ارحم الرّاحمين درين آيه مباركه ميفرمايد كه :
* ( الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ ) * يعنى آن جماعت بيقين ميدانند كه در آخرت مبعوث خواهند شد بواسطه ء معامله ء حساب و اعطاء كتاب و مثل و مانند تأويل همين است آنچه حضرت صمديّت درين آيت فرمايد كه : * ( أَ لا يَظُنُّ أُولئِكَ أَنَّهُمْ مَبْعُوثُونَ لِيَوْمٍ عَظِيمٍ ) * يعنى آن جماعت بعثت خود را در آخرت بيقين نمىدانستند بلكه مىگفتند كه براى بنى آدم بغير حيات دنيوى اصلا در نشئه ء اخروى بعث و حيات نيست و لقا در نزد اهل ايمان عبارت از بعثت آن جهانست و در نزد كافران لقاء عبارت از نظر و رؤيت است و گاهست كه بعض ظن كافران در بعض مكان يقين است چنانچه در قول حضرت مهيمن سبحان واقع است كه * ( وَرَأَى الْمُجْرِمُونَ النَّارَ فَظَنُّوا أَنَّهُمْ مُواقِعُوها ) * يعنى كفره ملاعين وقوع و ورود خود را در نار سجين بتحقيق و يقين ميدانستند اما قول ربّ العالمين آنچه در حق منافقين ميفرمايد كه : * ( تَظُنُّونَ بِالله الظُّنُونَا ) * اين ظن بمعنى شك است نه بمعنى يقين بيقين پس يك لفظ موافق در ظاهر و مخالف در باطن است و همچنين است قول ايزد تبارك تعالى : * ( الرَّحْمنُ