الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٣١

بعد از اهتدا و در آيه ء ديگر يافتم كه ميفرمايد : * ( وَسْئَلْ مَنْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنا ) * فكيف يسئل من الميت يا ابا الحسن ؟ زنده چون از مرده قبل از بعث و نشور سؤال تواند نمود ، و در جاى ديگر ميفرمايد كه : * ( إِنَّا عَرَضْنَا الأَمانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَالأَرْضِ وَالْجِبالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَها وَأَشْفَقْنَ مِنْها وَحَمَلَهَا الإِنْسانُ إِنَّه كانَ ظَلُوماً جَهُولًا ) * آن انسان كه تحمّل امانت نمود كيست و از حضرت عزيز عليم مهيمن پسنديده و مستحسن نيست كه بر بندگان خود تلبيس كند ، و نيز يافتم كه حضرت واحد اكبر انبياء خود را بهفوات و صفات ناپسنديده مشتهر گردانيد چنانچه در باب آدم صفى عليه السّلام ميفرمايد :
* ( وَعَصى آدَمُ رَبَّه فَغَوى ) * آن حضرت را بعصيان منسوب گردانيد و نوح عليه السّلام را بكذب نسبت داد زيرا كه در هنگام كه آن حضرت ( ع ) فرمود كه : * ( إِنَّ ابْنِي مِنْ أَهْلِي ) * در ساعت ايزد وهاب در جواب فرمود :
كه * ( إِنَّه لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ ) * و ابراهيم ( ع ) را به بندگى و عبادت كواكب نسبت داد و مرتبه ء ديگر بعبوديت قمر مرتبه ء آخرى بعبادت و پرستش شمس ، منسوب گردانيد ، و يوسف ( ع ) را نيز نسبت به فعل معصيت داد كه * ( لَقَدْ هَمَّتْ بِه وَهَمَّ بِها لَوْ لا أَنْ رَأى بُرْهانَ رَبِّه ) * ، و موسى عليه السّلام را نسبت بامر تهجين و بدى نمود چنانچه فرمود كه : * ( قالَ رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ قالَ لَنْ تَرانِي ) * حضرت موسى كليم عليه التحية و التسليم پيغمبر عظيم الشأن بود چون ايشان را علم نبود بآن كه حضرت واجب الوجود مرئى و مشاهد هيچ موجود نگردد ؟ و ايزد معبود جبرئيل و ميكائيل عليه السّلام را بداورى پيش داود فرستاد چنانچه مشهور است حيث قال * ( إِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرابَ ) * و حضرت يونس را