الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٦٨

مذكور شد ، و امّا آنچه حضرت ملك تعالى شأنه رسول مجتبى را بآن خطاب مستطاب نمود كه : * ( وَما أَرْسَلْناكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ ) * و شما جمعى كثير از اهل ملل متخالفه بر ايمان و آنكه جارى مجراى ايشان باشند از كفره كه مقيم بر تمرّد و عصيان و عداوت و طغيان باشند مشاهده و ملاحظه مينمايند و به خاطر ميرسد كه اگر حضرت محمد رحمت هر احدى از عالميان بودى بايستى كه همگى امّت بلكه تمامى بريت هدايت يافته از عذاب سعير و عقاب ايزد كبير نجات يافتندى بدان و آگاه باش كه الله تبارك و تعالى از رحمت حضرت محمد رسول آخر الزمان بر عالميان اراده نمود كه آن حضرت سبيل مهلت و وسيله ء انظار امت باشد درين سراى محنت و مشقّت كه بواسطه ء رأفت و رحمت ايشان نسبت بعالميان اين امت از گرفتارى ببلاياء معجله در دار دنيا در امن صحت و سلامت باشند .
و چنانچه امم انبياى سابقين بوسيله ء تمرّد و عدم اطاعت اوامر و نواهى انبيا و رسولان ايشان معجّلا در دار دنيا ببلاياى گوناگون و شدايد از شرح و بيان افزون گرفتار گشتندى .
اين طايفه از آن بلايا و محن در عين صحت و امنيت بجهت آنكه حضرت ايزد متعالى انبياى پيشين را بتصريح مبعوث و ارسال گردانيد نه بتعريض تا بهر چه از حضرت ايزد علَّام ربّ غفور مأمور گردند بر فور به اممم تبليغ نمايند و كمال سعى و اهتمام در انصرام و انجام اوامر و نواهى حضرت ايزد علَّام نمايند و چون بعد از تبليغ رسالت امّت در باب اطاعت تقصير و تقاعد مينمودند و در ايذاء آزار انبياى ابرار و رسل اخيار نهايت سعى