الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٤٤

تمام و تقريع لا كلام بسمع امت لئام آن حضرت ( ع ) رسانيد كه * ( كانا يَأْكُلانِ الطَّعامَ ) * يعنى حضرت مسيح و مادر بطريق ساير بشر محتاج باكل طعام در صبح و شام بودند و بىشبه بيقين كسى كه طعام تناول كند باو ثقل و درد خواهد بود و هر كه باو ثقل بود او از آنچه نصارى بواسطه ء عيسى دعوى كنند بفراسخ دور و از آن صفت بعيد و مهجورست و ذكر اسماء از روى تبجر و تعزر نيست بلكه بجهت شناسانيدن و آگاه گردانيدن اهل نصارت و ارباب معرفت است بر آنكه كنايه از اسماء اصحاب جرأت خطيّت عظيمه از منافقان بىرويت در قرآن لازم الاذعان مذكور از افعال قادر فعال نيست بلكه بىشبهه و گمان آن فعل و عمل جمعى تغيير و تبديلكنندگان و منحرفين احكام آيات قرآن است كه اختيار دنيا بر دين از روى عداوت و كين با انبيا و رسل ربّ العالمين نمودند چنانچه حضرت ارحم الرّاحمين ميفرمايد كه : * ( الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ ) * صاحب صحاح اللَّغه در كتاب خود نقل نمود كه عض بمعنى تفرق آيد چنانچه عرب گويد كه عضيت الشاة و الجزور يعنى اعضاء گوسفند و تفرق مفاصل شر مجزور نمودم و حضرت ايزد منان قصّه و حكايت مبدلان و مغيران را در قرآن باوضح البيان مذكور و عيان گردانيد چنانچه فرمود كه * ( فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هذا مِنْ عِنْدِ الله لِيَشْتَرُوا بِه ثَمَناً قَلِيلًا ) * و در جاى ديگر مى فرمايد كه : * ( وَإِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيقاً يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتابِ ) * حضرت ايزد داور در موضع ديگر بحضرت سيد البشر خبر از احوال امم آن سرور داد كه * ( إِذْ يُبَيِّتُونَ ما لا يَرْضى مِنَ الْقَوْلِ ) * الآية يعنى بعضى از امت بعد از وفات نبىّ الرّحمه به