الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٣١٣ - ذكر بيان احتجاج حضرت امير المؤمنين على ( ع ) در خطب كه مؤدى فرمود از آنچه متعلق بتوحيد خداى مجيد و تنزيه او است

حال مكره و مجبور بآن بودند ، نعوذ با لله من هذا الرأى ، و نيست اين قول الا مقاله ء كاذبه ء برادران پرستندگان بتان و عساكر شيطان و خصمان حضرت رحيم الرحمن و گواهان دروغ و بهتان اهل غى و طغيان و هر كه قائل اين قول كاذب بىبنيان گردد آن كس بىشبهه و گمان قدريه اين امت و مجوس ارباب اين طايفه اند ، زيرا كه امر خداى تعالى از روى اختيار است نه اضطرار و نهى از روى خوف و تحذير است ، نه از روى اكراه و اجبار ، و تكليف بندگان نيز بامر يسير و آسان و بدون قدرت و توان ايشان نمود و تكليف به ما فوق الطاقه البشريه نمود ، و هرگز مغلوب را عاصى و مكره را بىشبهه مطيع نتوان گفت ، چه ارسال رسل در آن محل هزل و انزال قرآن عبث و مهمل باشد و خلق سماوات و ارضين و آنچه در ميان اين دو مكان مقيم و مكين باشند عبث و باطل باشد .
* ( ذلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنَ النَّارِ ) * ( آيه ٢٧ سوره ص ) تفسير و معنى آيه و الله اعلم آنست كه : كسى را ظن و گمان به خلاف شريعت دين مبين حضرت سيد المرسلين ( ص ) بود بيقين آن كس كافر و بىدين است ، و از براى كافر ضليل مكان چاه ويل و عذاب ويل است بعد از آن هادى و مرشد انس و جان تلاوت اين آيت قرآن بر ايشان نمود كه :
* ( وَقَضى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاه ) * ( آيه ٢٣ سوره اسراء ) :
يعنى حكم حضرت قادر عالم بر هر افراد بنى آدم عبادت و بندگى جارى و سارى گرديد و بوثيقه ء * ( وَما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا الله مُخْلِصِينَ لَه الدِّينَ ) * :
جزا و پاداش عمل و اجر و ثواب هر فعل بر حضرت عز و جل است چون حضرت