الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٢١

رسانيدن آن بخلقان فرستاده اند استفسار و استعلام نمايند انبياء و رسل گويند كه : ما اداى رسالت بامت من غير تراخى و مهلت كرديم چون انبياء و رسولان چنين گويند در آن زمان از امتان هر يك ايشان پرسند كه آيا رسل اولياء تأديه و تبليغ رسالت ما بشما نمودند يا نه در ساعت امت منكر تبليغ رسالت گردند چنانچه قادر منّان تعالى ذكره حقايق احوال انبياء و رسولان و امتان هر يك ايشان در قرآن ظاهر و عيان گردانيد كه * ( فَلَنَسْئَلَنَّ الَّذِينَ أُرْسِلَ إِلَيْهِمْ وَلَنَسْئَلَنَّ الْمُرْسَلِينَ ) * آن جماعت گويند كه * ( ما جاءَنا مِنْ بَشِيرٍ وَلا نَذِيرٍ ) * يعنى اصلا رسول از حضرت ايزد كه بشير يا نذير باشد كه بشارت ما بمزد و ثواب و يا تخويف بعقوبت و عذاب نمايد براى ما نيامد انبياء و رسل در آن محل از حضرت محمد خاتم الرسل بر تأديه و تبليغ رسالت ربّ العزّت هر يك ايشان بامّت طلب شهادت نمايند و گويند : يا محمد رسول صادق چون شما را اطلاع كما ينبغى و يليق بر حقايق تأديه و تبليغ رسالت ما بامت حاصل است استدعا و التماس آنكه اداى شهادت بر طبق تأديه رسالت ما بامت در نزد حضرت ربّ العزّت دهى و ما را از نسبت كذب كه امم ما در نزد حضرت قادر عالم تبارك و تعالى بما دادند منزّه و مبرّا بلكه بحليه صدق قول ما را مزيّن و محلَّى گردانى در آن وقت حضرت نبىّ الرحمه اداى شهادت بر صدق رسل عزّ و جلّ و كذب امم منكر و دغل دهد بعد از شهادت رسول آخر الزمان اقرار بكذب خود و صدق رسل ربّ العزّت در باب تأديه و تبليغ رسالت با ايشان نمايند و گويند : * ( فَقَدْ جاءَكُمْ بَشِيرٌ وَنَذِيرٌ وَالله عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ) * يعنى حضرت سميع بصير بواسطه تأديه رسالت و تبليغ احكام شرع و طريقت براى ما امت رسول بشير و نذير از روى احسان و مرحمت مرسل و مبعوث