الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٣٥

و دور از رحمت خالق الأفلاك خواهم بود و اگر هر دو باطل باشند بر من هيچ گونه بأس و باك نيست حضرت ولايتمآب بعد از استماع كلام آن زنديق مرتاب فرمود ، كه سبّوح قدّوس ربّ الملائكه و الرّوح ذات مقدّس منزّه ايزد تعالى و تقدس از همگى و تمامى صفات ذميمه معرّا و مبرّاست و او حىّ و دايم قائم عالم بر جميع نفوس و كسب خلائق در ساعات روز و شب است اى زنديق اگر مثل آيات آيه ء ديگر كه ترا در آن شك و ريبى در خاطر مضمر باشد بيان نماى زنديق گفت آنچه بيان كردم مرا كافى و بسنده است يا امير المؤمنين على آن حضرت فرمود :
كه * ( وَما تَوْفِيقِي إِلَّا بِالله عَلَيْه تَوَكَّلْتُ ) * * ( وَعَلَيْه فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ ) * من به توفيق خداى مهيمن بزودى ترا بر تأويل آيات متشابهات كلام حضرت ذو المنن آگاه و متفطن گردانم بشنو و فراگير و بسمع رضا تلقى نموده بپذير اما تأويل آيه ء جلالت پايه : * ( الله يَتَوَفَّى الأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها ) * ، و قول عزّ و جلّ :
* ( يَتَوَفَّاكُمْ مَلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ ) * ، و قوله تعالى : * ( تَوَفَّتْه رُسُلُنا ) * ، و قوله عز و جلّ * ( الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ طَيِّبِينَ ) * ، قوله جلّ ذكره * ( الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ ) * اى زنديق ذات اقدس حضرت واجب تعالى و تقدّس از آن ارفع و اقدس و اجلّ و مقدّس است كه بنفس خود مرتكب و متولى قبض روح هر كس گردد اما فعل ملائكه و رسل او بىشبه چون بامر و حكم حضرت بيچون سانح و صادر گردد فعل عزّ و جلّ است حضرت غنى مجيد از ملائكه ء كرام عظام خود رسل و سفره بواسطه ء انجام و انصرام قبض ارواح أنام برگزيد كه واسطه ء ميان خداى تعالى و ميان خلق او باشند و آن جماعتاند كه حضرت