الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٨٨

و امّا راغب و مايل بمشتهيات دنياى بىسرانجام او را چون همگى مقصد و مرام تحصيل زخارف اين مقام است اصلا باك از پيدا كردن و رسيدن به تمنّى خود از وجه حلال و حرام ندارد آنگاه امير المؤمنين گفت :
پس علامت مؤمن درين زمان آنست كه نظر بسوى ولى خداى تعالى نموده باو تولَّا نمايد و از اعداء الله تعالى تبرّا فرمايد هر چند آن دشمن خويش نزديك آن مؤمن باشد سايل گفت :
يا امير المؤمنين و الله كه راست گفتى پس آنگاه سايل غايب شد و ديگر كسى او را نديد چون از حضرت امير المؤمنين على عليه السلام از حقيقت حال او استعلام نمودند كه يا ولى الله آن كه بود ؟ امام الانام فرمود :
كه آن برادرم خضر بود اينست تمام خير و السلام . و نيز از اصبغ بن نباته كه اصحاب روايت امير المؤمنين عليه السلام است منقول و مرويست :
كه روزى ولى الملك العلام امير المؤمنين على عليه السلام در مسجد كوفه براى ما خطبه كه مشتمل بر حمد خداى تبارك و تعالى و ثناء او بود نمود آنگاه فرمود كه : اى معشر مردمان از من سؤال اركان اسلام و ايمان و هر چه دلهاى شما بآن مبتهج و شادمان گردد نمائيد زيرا كه در اطراف و جوانب من علم بسيار است در آن اثناء ابن الكواء كه بعضى از أسئله او از ولى الله تعالى و اجوبه سابقا مذكور و مسطور شد بر پاى خواست و گفت : « يا امير المؤمنين معنى آيه ء * ( وَالذَّارِياتِ ذَرْواً ) * چيست حضرت فرمود : « كه ذاريات عبارت از رياحست آنگاه پرسيد كه معنى * ( فَالْحامِلاتِ وِقْراً ) * چيست حضرت امير المؤمنين على عليه السلام فرمود :