الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٩٤

آورد و او را بيك طعن نيزه بقتل رسانيد و با ساير خوارج ملاعين در اسفل سافلين همنشين گردانيد .
حضرت امام الناطق الامين جعفر بن محمد الصادق سلام الله عليهم اجمعين از پدر بزرگوار خود و آن حضرت از آباى خود و آن اعيان از حضرت على عليهم السلام روايت كنند كه :
حضرت ولى الله فرمود : مرا از كتاب الله تعالى سؤال نمائيد كه بخداى واحد ، واحد متعال قسم است كه هيچ آيه از آيات از كتاب خداى علام در ليالى و ايام و در وقت سير و مقام بحضرت نبى الأكرم نازل نشد الَّا آنكه رسول كريم آن آيه را بر من تلاوت نموده تأويل و سبب تنزيل آن را از حضرت ربّ جليل بمن تعليم نمود ، ابن الكواء في الحال بمجرد استماع اين مقاله صدق اشتمال بر پاى خاست و گفت :
يا امير المؤمنين ( ع ) آنچه ساكن كردى در هنگام كه شما در خدمت پيغمبر حاضر بوديد ميسر است و امّا آنچه بحضرت نازل ميشد و شما غائب از خدمت آن نبى الرحمه بوديد در آن آيات شما را چگونه اطلاع و اعلام حاصل مىشد ؟
امير المؤمنين عليه السلام فرمود :
كه آنچه از آيات برو نازل ميشد و من در شرف خدمت بوسيله غيبت مشرف نبودم چون رسول حضرت بيچون معاودت بمنزل و مقام مينمود و همان كه من بشرف سعادت ادراك مقالات و ملاقات آن سيّد كائنات مستعسد و مشرف ميشدم آن رسالتمآب خطاب مستطاب بمن كرده ميگفت :
يا على در ايّام دورى و غيبت شما از صحبت لازم المسرّت ما اين آيات