الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٦٧

آيه ء * ( إِنَّما وَلِيُّكُمُ الله وَرَسُولُه وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَهُمْ راكِعُونَ ) * فرمود : و در ميان امت نبى الرحمه خلاف نيست در آنكه در آن روز اعطاى زكوات بغير يك مرد كسى ديگر از اصحاب حضرت محمد ننمود و اگر حضرت واجب الوجود ذكر اسم در كتاب مستطاب مينمود هر آينه ارباب نفاق و اهل شقاق اسقاط اسم با آن آيه كه نام در آن بود ميكردند و اصلا ، از مخالفت امر حضرت معبود و خسارت يوم الموعود فكر نميكردند .
اى زنديق اين و آنچه مشابه اينست بالتمام از رموزاتست كه من براى تو ذكر كردم كه در كتاب ربّ العزة واقع است و ثابتست اما اهل تحريف و ارباب تزييف معنى اين را بنوعى ديگر حمل كنند تا آنچه از احداث معنى غير واقع كه بتو رسد و بامثال تو و شما بظاهر آن رفته اصلا متوجّه تأويل و تفسيرى كه مراد حضرت سميع بصير است نشويد :
اى زنديق چون رسول حضرت بيچون بعد از نزول آيه ء : * ( إِنَّما وَلِيُّكُمُ الله ) * الآيه و نزول : * ( يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَه وَالله يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ ) * تبليغ امر ولايت ائمة البريّه بعد نزول آية العصمة بخلقان نمود و از امّت مكرّر مصافقه و مبايعه بواسطه ء ائمة المعصومين گرفت و در آن باب و مرام حسب الامر ايزد علَّام تأكيد تمام نمود در آن زمان ايزد تبارك و تعالى انزال و ارسال اين آيه وافى هدايت نمود كه : * ( الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلامَ دِيناً ) * اى زنديق اتمام و اكمال دين و نعمت موقوف بر تبليغ ولايت ائمة البريّه بود چنانچه