الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٤٤١

لا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيماً ) * ، و در محل ديگر حضرت عزّ و جلّ بقول خود فرمود كه : * ( وَما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِه الرُّسُلُ ، أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ ) * و مثل همين قول خداى تعالى است معنى آيه : * ( لَتَرْكَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ ) * يعنى بزودى اين امت سالك مسالك امم انبياى سالفه در غدر و مخالفت و موافقت نموده با اوصياى حضرت نبى الرّحمه بعد از وفات آن حضرت اظهار غدر و مخالفت نمايند و اطاعت و متابعت اوصياى آن سرور بر منهج شرط مقرّر ننمايند و اين كتاب حضرت مالك الرّقاب كه برسالتمآب انزال و ارسال نمود بسيار بسيار است و چون حضرت عالم بىچون رسول ( ص ) خود را باطلاع حقايق در آن كما ينبغى و يليق از روى تحقيق مطَّلع و مخبر گردانيد آن نبى المطلق را اين مقدّمه بغايت صعب و شق آمد كه مآل حال اوصياى ايشان چرا باين اختلال و نسق باشد و خاطر فيض مخاطرش در غايت حسرت و قلق بود حضرت واهب معبود تسليه ء خاطر انورش را بانزال اين آيه ء جلالت پايه بمصحوب امين الوحى جبرئيل عليه سلام الملك الودود نمود ، كه * ( فَلا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَراتٍ ) * و * ( فَلا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ ) * ، و اما قول حضرت ايزد تعالى * ( وَسْئَلْ مَنْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رُسُلِنا ) * اين دليل روشن و برهان بين پيغمبر ما صلَّى الله عليه و آله و سلَّم است كه حضرت ربّ العزّت بآن حضرت مرحمت و عنايت نمود و بوسيله ء آن برو واجب و لازم گردانيد كه حجّت بر ساير خلق نمايد زيرا كه چون حضرت عزّ و جلّ آن نبى الرّحمه را خاتم الرسل و رسول بر تمامى امم انبياى واهب عالم و ساير ملل بنى آدم و غيرهم گردانيد ، آن حضرت را حق سبحانه