الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٣٦٨ - ذكر بيان احتجاج امير المؤمنين على عليه السّلام بر بعضى از احبار يهود

امت ترا اى سيد عالم شكم مساكين و فقراى امت تو گردانيدم و اى حبيب من اگر قبول قربانى اغنياى امت تو نمايم او را بأجر اضعاف مضاعفه مأجور گردانم و اگر قبول قربانى ننمايم از آن كس البته البته عقوبات و شدائد دنيا بردارم و اين نيز از آصار امم سالفه بود و از امت تو برداشتم و ايضا از آصار امم پيشينيان آن بود كه بر ايشان پنجاه نماز فرض بود در عين ظلمت شب و در ميان روز اين از شدايد و سختيها بود كه بر امم سابقه واجب گردانيدم اما از امت تو بواسطه ء عزت و اكرام شما برداشتم و بر امت تو در اطراف ليل و اطراف نهار در اوقات نشاط ايشان واجب ساختم و بر امم سالفه يا محمّد پنجاه نماز را در پنجاه وقت فرض گردانيدم و اين نيز از آصار و شدايد امم انبياى سابقين بود و اين آصار و سختى از امت تو مرفوع شد و امت ترا پنج نماز در پنج وقت و اجر و ثواب پنجاه ركعت را درين نماز پنجگانه مقرر داشتم بواسطه ء امت تو و اگر امم سالفه حسنه بحيّز ظهور ميرسانيدند ما نيز در عوض يك حسنه ايشان يكحسنه در ديوان عمل آن طايفه ء مسجل ميگردانيديم و نيز در عوض سيئه واحده ء ايشان همان يك سيّئه در دفتر عمل آن امم مرقوم و مكتوب ميگرديد و اين هم از آصار و سختيهاى امم سالفه بود و اما اين شدائد از امت تو اى نبى الأمجد مرفوع گردانيديم و يكحسنه ايشان را معوض بده حسنه ساختم و سيّئه واحده ء امّت ترا همان يك سيّئه در ديوان عمل ايشان مرقوم و عيان گردانيدم و نيز اگر امم پيشينيان يكى قصد فعل حسنه مينمودى ليكن آن را بحيّز حصول و ظهور نميرسانيدند ثواب و حسنه بواسطه آن كس قلمى نشدى اما بجهت امت شما بمجرد قصد فعل خير يك حسنه در ديوان عمل