الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ٣٤١ - ذكر بيان احتجاج امير المؤمنين على عليه السّلام بر بعضى از احبار يهود

در دل مخلوق ديگر انداخت اما خود حضرت واجب الوجود محب آن نبى العجم و العرب بود پس ازين جهت آن حضرت را شريك در اسم خود گردانيد چنانچه شهادت بيگانگى حضرت عز و جل بغير شهادت به نبوت و رسالت آن حضرت خاتم الرسل تمام بر وجه اكمل نيست و ازين جهت است كه شهادت بذات خداى تعالى تمام نمىشود الا آنكه كلمه ء شهادت به اين طريق شود كه أشهد ان لا اله الَّا الله و أشهد أن محمدا رسول الله همين نهج منادى در بالاى منابر ندا بذكر نام ايزد تعالى و تبارك و شهادت نبوت باسم مبارك آن حضرت مينمايد در هيچ مكان و محل آواز بذكر نام خداى عز و جل بلند نگردد مگر آنكه بعد از ذكر نام ايزد علام نام نامى و اسم گرامى آن رسول با عز و احترام البته مرتفع گردد يهودى گفت يا على بواسطه ء فضل و حال موسى ايزد متعال وحى براى والده ء موسى ( ع ) ارسال داشته و او را در ميان بنى اسرائيل معزز و مكرم گردانيد . حضرت على ( ع ) فرمود كه :
يا يهودى آنچه در باب توجه حضرت ايزد تعالى نسبت بوالده ء موسى عليه التحية و الثنا گفتى بيان واقع است اما لطف حضرت عز و جل ثناؤه بام حضرت رسول صلَّى الله عليه و آله و سلَّم زياده بود زيرا كه ايزد مجيد بوالده ء حضرت نبى الرشيد رسانيد كه نام پسر تو محمد است و او رسولست تا آنكه آن مطيعه ء رب العزت گفت اى عالميان گواهى دهيد كه محمد رسول خداى واحد است و ملائكه شهادت بر انبياى سابقين كه صاحب دين و ملت بودند دادند بر آنكه ايشان در كتب و اسفار خود اثبات نام آن نبىّ محمود