الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ١٢٨ - فصل ذكر بيان احتجاج حضرت أمير المؤمنين على عليه السّلام با جمعى بسيار از مهاجر و أنصار

قريشند .
خلاصه ء كلام آنكه قريش هيچ أحدى از زندگان خود را از أهل سابقه نگذاشتند مگر آنكه أسامى ايشان را در هنگام ذكر و تعداد در حلقه ء بيان نام ايشان ظاهر و عيان كردند . و در آن محضر زياده از دويست نفر از أعيان أصحاب سيّد البشر حاضر بودند . و أمير المؤمنين على عليه السّلام با حسن و حسين سبطى سيّد الأنام و سعد بن أبى وقّاص و عبد الرّحمن عوف و طلحه و زبير و عمّار و مقداد أسود و أبو ذر و هاشم بن عتبه و ابن عمر و ابن عبّاس و محمّد بن أبى بكر و عبد الله بن جعفر در آن محضر تشريف داشتند و از أنصار حضرت رسول مختار أبىّ بن كعب و زيد بن ثابت و أبو أيّوب أنصارى و أبو الهيثم بن التيّهان و محمّد بن سلمه و قيس بن سعد بن عباده و جابر بن عبد الله أنصارى و أنس بن مالك و زيد بن أرقم و عبد الله بن أبى أوفى و أبو ليلى با پسرش عبد الرّحمن كه صبيح الوجه و ساده رو و كشيده قامت در پهلوى پدرش نشسته بود در آن أثنا حسن بصرى نيز با پسرش حسن كه او هم أمرد صبيح الوجه معتدل القامت بود در آن مجلس حاضر شدند .
سليم بن قيس الهلالى گويد كه : من نظر بسيار بجانب عبد الرّحمن بن أبى ليلى و حسن بن حسن بصرى ميكردم ليكن نميدانستم كه كدام ازين دو پسر أجمل از ديگرند الَّا آنكه حسن بن حسن بصرى بزرگتر از پسر أبى ليلى بود از كثرت قوم .
امّا مجلس مردم از أوّل روز تا زوال بهمان منوال منعقد بوده و عثمان در خانه و سراى خود متمكَّن ميبود أصلا مطَّلع بر آن أمر و مهمّ كه تمامى مردم بر آن بودند او واقف و عالم نبود .