الاحتجاج - ترجمه غفاری - الطبرسي، أبو منصور - الصفحة ١٨٣ - ذكر بيان احتجاج امام حضرت امير المؤمنين على ( ع ) بر طلحه بن عبد الله و زبير بن العوام

* ( قَدْ خابَ مَنِ افْتَرى ) * : ( آيه ٦١ سوره طه ) يعنى كسى كه نسبت كذب و افتراء بحضرت رسول خدا تبارك و تعالى دهد بىشبه آن كس كاذب مفترى خايب و خاسر و از رحمت ايزد قادر نوميد و برى است .
طلحه و زبير گفتند : چگونه ما ملعون باشيم كه ما از اهل اسلام و جنتيم ؟
حضرت امير المؤمنين على ( ع ) فرمود كه : اگر من شما را از اهل جنت و رحمت ميدانستم قتال و جدال با شما را حلال نميدانستم .
زبير گفت : يا على شما حديث كه سعيد بن عمرو بن نفيل از حضرت رسول رب جليل روايت كرد در حق ما و قريش از آن حضرت نشنيديد ، كه فرموده : ده نفر از قريش در جنتاند ؟
حضرت أمير المؤمنين على ( ع ) گفت : اين حديث در ايام خلافت عثمان از او شنيدم .
زبير گفت : يا على گمان شما چنان است كه عثمان افتراء كذب به حضرت رسول آخر الزمان نمود ؟
امير المؤمنين گفت : تا آن ده نفر را بنام و نشان بيان ننمائى من تو را از حقايق آن اخبار و اعلان ننمائيم .
زبير گفت : آن عشره مبشره ابو بكر ، و عمر ، و عثمان ، و طلحه ، و زبير ، و عبد الرحمن بن عوف ، و سعد بن ابى وقاص ، و ابو عبيدة بن جراح ، و سعيد بن عمرو بن نفيل است .
أمير المؤمنين على ( ع ) گفت : اى زبير ، تعداد نه نفر نمودى دهم ايشان