تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٩٠ - شرح آيات
دست كه بدهى با همان دست خواهى گرفت». [٥٠] د: چون با انديشمندى به آيه نظر كنيم، مىتوانيم معنى فروج را چندان گسترش دهيم كه هر فرجه و سوراخى كه سهمى در پرداختن انسان به عمل جنسى دارد شامل شود، و از اين جمله است دهان و گوش و چشم و بينى، و نمازگزاران با نماز از پرداختن به حرام باز مىمانند، پس با لبان خويش جز زنان خود را نمىبوسند، و زبان خود را براى بيان كلمات عاشقانه به حركت درنمىآورند، به همان گونه كه با گوشهاى خويش به سخنان وابسته به عشق و عاشقى گوش نمىدهند، و چشمانشان را از نظر كردن جز بر زيباييها و زيورهاى همسران خويش مصون مىدارند، و حتى سوراخهاى بينى خود را، تا آن حد كه ممكن است، از لذت بردن از حرام حفظ مىكنند.
/ ٣٧١ ه: شايد در نهانگاههاى آيه كريمه اين را بخوانيم كه نمازگزاران خانوادههاى خود را از هر سو و از جمله از لحاظ جنسى به خوبى اداره مىكنند، بدان سان كه فرجهاى متعلق به ايشان از لحاظ جنسى و عاطفى به حدّ اشباع بهرهمند شده باشد، و بدين ترتيب اصلا فكر پرداختن به عمل جنسى حرام از چارچوب روابط زناشويى خانواده خارج مىشود، و اين مطلبى است كه از سياق و مخصوصا «فإنّهم غير ملومين» پايان آيه، چنان كه تفسير آن خواهد آمد، آشكار مىشود.
پژوهشهاى علمى مربوط به روابط جنسى در اجتماع بر اين امر تأكيد دارد كه بيشتر انحرافات در اين ناحيه- و در نتيجه شكست خوردن شوهران در نگاهدارى همسران خود و منحصر كردن پيوندهاى جنسى خود به ايشان- برخاسته از بدى شكل اداره كردن خانواده است.
اسلام دين فطرت است، و معنى اين سخن آن است كه با طبيعت انسان هماهنگى دارد، و غريزه جنسى غريزهاى طبيعى است، و اسلام با آن سر جنگ ندارد، ولى خواهان پيروى از روش صحيح و سالمى در بهرهگيرى از اين غريزه
[٥٠] - همان كتاب، ص ١٩٣.