تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٨٩ - شرح آيات

هر دو مى‌شود، چه زن نيز همچون مرد مكلف به پاسدارى جنسى از خويش جز در برابر شوهرش است، و اين كه نبايد از راههاى منحرف به برآوردن نيازمندى جنسى خويش بپردازد.

/ ٣٧٠ ب: محافظت كردن از فرج و روزنه‌هاى تحريك جنسى در زن و مرد از پاك شدن قلب به وسيله عفّت ايمان و عفّت در نگاه كردن به آنچه خدا حرام كرده است، و نيز عفّت ديگر اندامها همچون گوش و دست و جز آن حاصل مى‌شود، چه فرج انسان تا زمانى كه افكار شيطانى بر قلب او چيره نشده، يا نگاه و گوش و پوست او با توجه به حرام از راه راست منحرف نشده، هنوز محفوظ مانده است.

ج: تعبير به صورت جمع «فروجهم» آمده است نه به صورت مفرد، و اين ما را به آن راهنمايى مى‌كند كه هر كس كه فرج خود را حفظ كند، فروج و سوراخهاى عرض و آبروى خود و هر كس را كه به او تعلق دارد، همچون يك سنت طبيعى اجتماعى حفظ كرده است، و بر عكس اگر به كارهاى بد و حرام بپردازد، فرجهاى او- از زن و خواهران و برادران و ... او- در معرض راه يافتن به فحشاء قرار مى‌گيرد، و خدا به موسى (ع) وحى كرد كه: «اى موسى! هر كس زنا كند، با او زنا خواهد شد، هر چند درباره اعقاب او باشد»، [٤٧] «اى موسى! عفيف باش تا خاندانت عفيف بماند»، [٤٨] «اى پسر عمران! به هر دست كه بدهى از همان دست خواهى ستاند»، [٤٩] و در حديثى ديگر آمده است كه: «چون عالم (يعنى خضر عليه السلام) ديوار (دو يتيم) را بر پا داشت، خدا به موسى (ع) وحى فرستاد كه: من جزاى كوشش پدران را به فرزندانشان مى‌دهم، اگر خوب باشد خوب، و اگر بد باشد بد، زنا مكنيد تا زنانتان، گرفتار زنا نشوند، و هر كس كه به همخوابگى در بستر مرد مسلمانى بپردازد، بستر خودش در معرض همخوابگى قرار خواهد گرفت. به هر