توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦٩٠ - توشيع و شرح آن

يعنى و از مصاديق و افراد ايضاح بعد از ابهام محسوب مى‌شود توشيع توشيع در لغت عبارتست از آنكه پنبه زده شده را جمع كنند و در اصطلاح آنست كه دنبال كلام لفظ تثنيه‌اى آورده شود كه مفسّرش دو چيز بوده و دوّمى از آنها به اوّلى عطف شده باشد مانند:

يشيب بن آدم و يشبّ فيه خصلتان: الحرص و طول الامل.

يعنى: آدميزاد پير شده در حاليكه در وى دو صفت و خصلت جوان مى‌گردد:

١- حرص و آز

٢- طولانى بودن آرزو.

شرح فارسى:

توضيح‌

قوله: لفّ القطن المندوف: كلمه [لف‌] بفتح لام و تشديد فاء يعنى جمع نمودن در لحاف و تشك.

و كلمه [مندوف‌] يعنى زده شده.

قوله: نحو يشيب ابن آدم الخ: اين روايتى است از حضرت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم.

متن‌

و امّا بذكر الخاصّ بعد العام للتنّبيه على فضله حتّى كانّه ليس من جنسه تنزيلا للتّغاير فى الوصف منزله التّغاير فى الذّات نحو: حافظوا على الصّلوات و الصّلوة الوسطى.

شرح عربى‌

( و امّا بذكر الخاصّ بعد العامّ) عطف على قوله امّا بالايضاح بعد الابهام و المراد الذّكر على سبيل‌