توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦٨٧ - قسم اول از اقسام اطناب

بين متنافيين زيرا حقيقت جمع بين متنافيين آنستكه بر ذات واحدى دو صفتى كه اجتماعشان بر شيئ واحد در زمان واحد و از جهت واحد ممتنع است صادق باشند در حاليكه اين معنا محال و غير ممكن است پس لازم بود كلمه [ايهام‌] را در عبارت بياورد

شرح فارسى:

توضيح‌

قوله: ليرى المعنى فى صورتين: يعنى يكى از انحاء و انواب اطناب آنستكه ابتداء كلام را مبهم و سپس واضح و آشكار مى‌آورند و از آن به ايضاح بعد از ابهام تعبير مى‌كنند و آن بمنظور اغراض و جهاتى است كه يكى از آنها اينستكه معناى كلام را در دو صورت مختلف نشان مى‌دهند و پرواضح است كه اين امر از حسن و زيبائى خاصّى برخوردار است و بقول شارح ايضاح بعد از ابهام مفيد دو علم بوده، علم اجمالى و علم تفصيلى و جاى ترديد نيست كه دو علم از يك علم بهتر مى‌باشد و بگفته برخى ديگر عرضه نمودن شخص زيبا روى را دو لباس امر مستحسن و پسنديده‌اى مى‌باشد.

قوله: و علمان خير من علم واحد: اين عبارت ضرب المثل معروف و مشهورى است كه اصل آن اين بوده:

مردى با فرزندش در طريقى مى‌رفتند، پدر به پسر گفت:

فرزندم از جاده و راه تحقيق نما تا بآن آشنائى بهم رسانيم.

پسر گفت: من بآن عالم و آگاهم.

پدر گفت: فرزندم علمان خير من علم واحد.