توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦٨٥ - قسم اول از اقسام اطناب

ضمير در [به‌] به [معنا] راجع است، سپس مى‌افزايد:

دليل اين گفتار آنستكه مخفى و پنهان نيست كه رسيدن بشيئ پس از شوق و طلب لذّت‌بخش‌تر است از اينكه بدون انتظار بآن دست بيابند مانند:

ربّ اشرح لى صدرى‌ ( پروردگارا سينه‌ام را بگشا)

در اين آيه شريفه ابتداء كه حقتعالى فرمود:

ربّ اشرح لى‌ ، اينجمله فائده‌اش اينستكه طالب از حقتعالى طلب نموده كه چيزى را كه او دارا است شرح و تفسير نمايد سپس كلمه [صدرى‌] آن چيز را تفسير نموده و بيان مى‌كند مقصود و منظور از طلب شرح، شرح سينه مى‌باشد.

سپس مصنّف گويد:

و از همين قبيل است باب نعم بنابر احد القولين كه در آن مى‌باشد.

شارح گويد:

ضمير در [منه‌] به [ايضاح بعد از ابهام راجع بوده و حاصل مراد اين است كه:

باب نعم بنابر احد القولين‌] قول كسى است كه اسم مخصوص را خبر براى مبتداء محذوف قرار داده.

و دليل براينكه باب نعم از قبيل ايضاح بعد از ابهام مى‌باشد آنستكه اگر قصد اختصار و ترك اطناب باشد گفتن: نعم زيد كافى است بدون ذكر اسم مخصوص.

شارح گويد: