توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٦٣٣ - جواب شارح از اشكال مصنف به سكاكى
لذا هركدام از ايندو را كه ميزان قرار دهيم ارجاع به جهل نشده بلكه ضابطه معلوم و معيّنى را بميان آوردهايم، بنابراين اشكال مذكور ابدا به سكّاكى متّوجه نميباشد.
قوله: و فيه نظر: ضمير در « فيه » به گفتار سكّاكى راجع است.
قوله: تعسّر تحقيق معناه: مقصود از تحقيق معنى تعريف كردن آنست.
قوله: كالابوة و الاخوّة: مثلا ارباب فن در تعريف ابّوت گفتهاند:
ابّوت عبارتست از اينكه حيوانى از نطفه حيوان ديگر متولّد شود.
يا در تعريف اخوّت گفتهاند:
اخوت عبارتست از اينكه دو حيوان از نطفه حيوانى ديگر كه از نوع آنها است متولّد شوند.
قوله: و غيرهما: مانند فوقيّت و تحتيّت
مؤلف گويد:
حضرات در تعريف فوقيّت گفتهاند:
فوقيّت عبارتست از بالا بودن شيئى نسبت بشى ديگر چنانچه تحتيت عبارتست از پائين بودن شيئى نسبت بشئ ديگر.
قوله: و الجواب انّه لم يرد الخ: ضمير در « انّه » به سكّاكى راجع است.
قوله: لانّ ما ذكر: ضمير فاعلى در « ذكر » به سكّاكى عود مىكند.
قوله: من كلام ابسط الخ: بيان است از « ما يليق بالمقام».
قوله: حتّى يقاس عليه و يرجع اليه: جمله « يرجع اليه» عطف تفسير