توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥١٠ - حذف صدر استيناف

الالف مقامه لدلالته عليه‌ ( او بدون ذلك) اى قيام شئ مقامه اكتفاء بمجرد القرينة ( نحو فنعم الماهدون اى نحن على قول) اى على قول من يجعل المخصوص خبر المبتداء اى هم نحن.

و لمّا فرغ من بيان الاحوال الاربعة المقتضية للفصل شرع فى بيان الحالتين المقتضيتين للصول فقال:

ترجمه‌

مصنف گويد:

و گاهى صدر جمله استينافيّه را حذف مى‌كنند مانند آنچه در فرموده حقتعالى آمده:

يسبّح له فيها بالغدوّ و الآصال رجال‌ ( براى ذاتش در آن بيوت هرصبح و شام تسبيح و تنزيه مى‌شود تسبيح مى‌كنند او را مردانى كه تجارت و خريد و فروش ايشان را از ذكر خدا غافل نمى‌كند.)

البته اين آيه در قرائتى شاهد است كه [باء] در [يسبّح‌] را بفتح قرائت نموده.

و طبق برخى از اقوال بر همين تقدير است مثال: نعم الرجل زيد

و گاهى تمام جمله مستأنفه حذف مى‌شود اعم از آنكه بجايش چيز ديگرى واقع شود مانند قول حماسى: