توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٧٩ - (انى) و مورد سؤال به آن
قوله: كما ذكرنا فى الخبرية: يعنى آنچه در [كم] استفهاميّه در اينجا گفتيم نظير مطلبى است كه در [كم] خبريه سابقا در ذيل قول شاعر كه گفته بود:
و كم ذدت عنى من تحامل حادث الخ.
بيان داشتيم.
قوله: هو التقريع و التوبيخ: كلمه (تقريع) يعنى كوبيدن و تخطئه كردن.
قوله: و تستعمل فى مواضع التفخيم: يعنى در موضعيكه قصد در آن تعظيم داشتن و بزرگ نمودن مسئول عنه مىباشد.
قوله: يسئل ايّان يوم القيامة : آيه (٦) از سوره قيامه.
قوله: فأتوا حرثكم انى شئتم : آيه (٢٢٣) از سوره بقره.
قوله: على اىّ حال و من اىّ شق اردتم: مؤلف گويد:
اين آيه را فقهاء شيعه مدرك اين حكم قرار دادهاند كه وطى در دبر بر مردان جايز است لذا مىفرمايند كلمه [انّى] مكانى است يعنى:
زنان شما بمنزله مزرعه شما بوده لذا از هرطرف كه بخواهيد مىتوانيد از آنها استمتاع ببريد بنابراين مقصود از [حرث] قبل و دبر هردو ميباشد
قوله: اشارة الى انه يحتمل الخ: ضمير در [انّه] به [انّى] راجع است.
قوله: و يحتمل ان يكون معناه: يعنى معناى [انّى].
قوله: من اين عشرون لنا من انى: كلمه [من اين] جارّ و مجرور متعلق است به [استقرّ] خبر مقدّم بوده و [عشرون] مبتداء مؤخّر ميباشد و [لنا] صفت است براى [عشرون] و كلمه [من انّى] خبر است و مبتدائش