توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٧٧ - (انى) و مورد سؤال به آن

تقدير آن اين است كه: سل بنى اسرائيل كم آية آتيناهم، اعشرين ام ثلثين.

يعنى از ايشان بپرس چند آيه بر آنها فرستاديم، آيا بيست آيه يا سى‌تا مى‌باشد.

پس كلمه [من آية] مميز [كم‌] بوده و لفظ [من‌] بر ابتداء آن زائد است زيرا بين [كم‌] و تميزش فعل متعدى يعنى [آتيناهم‌] فاصله شده چنانچه در [كم خبريه‌] اين نكته را ذكر نموديم.

شاهد در [كم‌] است كه در اين آيه براى سئوال از عدد آمده ولى بايد توجه داشت كه غرض از سئوال مزبور كوبيدن و توبيخ بنى اسرائيل مى‌باشد.

و در دنباله [و بمتى عن الزّمان‌] مى‌گويد:

اعم از آنكه زمان ماضى بوده يا مستقبل باشد.

و پس از آن در تعقيب [و انّى تستعمل تارّة بمعنى كيف‌] مينويسد:

و واجب است بعد از آن فعل قرار گيرد مانند: فأتوا حرثكم انّى شئتم‌ كه معناى آيه اينست كه: به مزرعه خود داخل شويد در هرحال و از هرطريقى كه اراده نموديد پس از آنكه محل اتيان و دخول شما موضع حرث و زراعت برايتان باشد.

و بايد توجه داشت كه در مثال: انى زيد لفظ [انّى‌] به معناى [كيف‌] نيست زيرا بعدش فعل واقع نشده و ما گفتيم در موردى [انّى‌] بمعناى [كيف‌] است كه بعد از آن فعل قرار بگيرد.

و در تفسير و معناى [انّى لك هذا] مى‌گويد:

تقدير اين آيه: م اين لك هذا الرزق الآتى كل يوم ميباشد يعنى‌