پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٢٢ - شرح و تفسير عظمت خداوند و كرامت پيامبرش

اشاره به اين كه اين گواهى ذات و صفات حق گواهى كسى است كه داراى اين صفات چهار گانه است: نيّت و انگيزه او صادقانه و قلب او از هر گونه شرك و ريا خالص است؛ يقين او آميخته به شك نيست و اعمال او نيز نشان مى‌دهد كه در درون، ايمان راسخى به خدا دارد؛ نه همچون گواهى افراد منافق يا طمع ورزان در مال و جاه دنيا و نه آن‌ها كه ايمانى آميخته به شك دارند و نه كسانى كه دم از ايمان مى‌زنند، ولى عمل صالحى در ترازوى اعمالشان ديده نمى‌شود.

سپس امام عليه السّلام بعد از شهادت به يگانگى پروردگار به شهادت بر نبوّت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مى‌پردازد و آن حضرت را با شش ويژگى از اوصاف مهمش مى‌ستايد:

«گواهى مى‌دهم كه محمّد صلّى اللّه عليه و آله بنده و فرستاده برگزيده او از ميان خلايق است كه براى تشريح حقايق آيين الهى انتخاب گشته و به ويژگى‌هاى خاص اخلاقى گرامى داشته شده، و او را براى رساندن رسالات كريمانه الهى برگزيده و نشانه‌هاى هدايت به وسيله او آشكار گرديده و تاريكى‌هاى جهل و ضلالت به وجود او روشنى يافته است» (و أشهد أنّ محمّدا عبده و رسوله المجتبى من خلائقه، و المعتام‌ [١] لشرح حقائقه، و المختصّ بعقائل‌ [٢] كراماته و المصطفى لكرائم رسالاته، و الموضّحة به أشراط الهدى، و المجلوّ به غربيب العمى‌ [٣]).

در اوّلين ويژگى، سخن از صفات برجسته آن حضرت به ميان آمده كه سبب انتخاب او به رسالت بوده است. و در دوّمين وصف، از مأموريت آن حضرت براى شرح حقايق دين و اعتقادات صحيح سخن مى‌گويد.

[١] «معتام» از ماده «عيم» (بر وزن غيب) در اصل به معناى شدت علاقه به شير گرفته شده و «معتام» در اين جا به معناى كسى است كه «علاقه شديد» به انجام دادن مأموريت الهى به او داده شده است.

[٢] «عقائل» جمع «عقيله» به معناى برگزيده هر چيزى است و لذا به گوهرهاى گران بها «عقيلة البحر» گفته مى‌شود.

[٣] «غربيب» به معناى چيز سياه پر رنگ است و در اين جا به معناى تاريكى جهل به كار رفته است.