پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٤ - ترجمه

مى‌رسند گوش جان به آن فرا دهند تا آيات بشارت آن سبب تشويق و آيات بيم و ترس سبب وحشت آنان گردد.

بنابر اين منظور از جمله «لن ينطق»، بطون قرآن و اسرار نهفته‌اى است كه اضافه بر ظواهر آن دارد. اين بطون در اختيار پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و جانشينان معصوم اوست.

به همين جهت، در جمله بعد چنين اضافه مى‌فرمايد: «ليكن من به شما خبر مى‌دهم؛ آگاه باشيد! در آن علم آينده و اخبار پيشين و داروى بيمارى‌هاى شما و نظم و سامان دادن به روابط ميان شماست» (ألا إنّ فيه علم ما يأتي، و الحديث عن الماضي، و دواء دائكم، و نظم ما بينكم).

جمله «علم ما يأتي» به گفته بعضى از شارحان اشاره به مسائل مربوط به آخرت است: از حساب و كتاب و صراط و بهشت و دوزخ؛ ولى ظاهر اين است كه اشاره به حوادث آينده اين جهان است كه در بطون اين قرآن قرار دارد و معصومين عليهم السّلام از آن آگاهند؛ به قرينه جمله بعد «و الحديث عن الماضي» كه اشاره به أمم پيشين و شرح سرگذشت آن‌هاست. گاه گفته‌اند: اشاره به آغاز آفرينش و دوران‌هاى نخستين خلقت اين جهان نيز مى‌باشد.

تعبير به «دواء دائكم»، اشاره به تعليمات و معارف و دستوراتى است كه داروى انواع بيمارى‌هاى اخلاقى و اجتماعى است و در سايه آن مى‌توان در عافيت و سلامت زندگى كرد. قرآن مجيد نيز مى‌گويد: «وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ». [١] و آخرين تعبير يعنى «و نظم ما بينكم» اشاره به تمام قوانينى است كه نظام مجتمع انسانى را حفظ مى‌كند و به نابسامانى‌ها و بى‌نظمى‌ها پايان مى‌دهد و امنيّت و آرامش را براى جامعه به ارمغان مى‌آورد و قيام به قسط را كه ركن اساسى حفظ نظام است، تأمين مى‌كند.

[١] اسراء، آيه ٨٢.