پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٥ - شرح و تفسير حضور در دادگاه الهى

تعبير به ساعت، اشاره به قيامت است؛ زيرا ساعت در اصل به معناى جزئى از زمان يا لحظاتى زودگذر است و از آن جا كه قيام قيامت سريع و حسابرسى بندگان نيز به مقتضاى سريع الحساب بودن خداوند به سرعت انجام مى‌گيرد از قيامت به ساعت تعبير شده است.

و «فصل القضاء» به معناى داورى صحيح است كه حق را از باطل جدا مى‌سازد و زوال اباطيل و اضمحلال علل، اشاره به اين است كه در صحنه قيامت، مطالب دروغين و چهره‌هاى تو خالى و عذر تراشى‌هاى بى اساس وجود ندارد. هر چه هست حق است و حقيقت است و واقعيت.

و جمله «و صدرت بكم الأمور مصادرها» اشاره به اين است كه هر كس به نتيجه اعمال خود مى‌رسد و هر چيز جايگاه اصلى خود را در آن جا پيدا مى‌كند.

امام عليه السّلام در اين جا قيامت را چنان نزديك مى‌بيند كه مى‌فرمايد: گويى همه اين امور واقع شده است: نفخ صور، قيام قيامت، زنده شدن مردگان، تشكيل دادگاه‌هاى عدل الهى و رسيدن به نتايج اعمال و به راستى با توجّه به كوتاهى عمر دنيا در برابر آخرت مطلب همين گونه است.

قرآن مجيد درباره قيامت چنين تعبير مى‌كند: « «يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ذلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ»؛ روزى كه صيحه رستاخيز را به حق مى‌شنوند آن روز، روز خروج (از قبرها) است». [١] و نيز از قيامت تعبير به «يوم الفصل» يعنى روز جداسازى حق از باطل و داورى سريع كرده است و در جايى ديگر مى‌گويد: « «وَ لا يُؤْذَنُ لَهُمْ فَيَعْتَذِرُونَ»؛ به آن‌ها اجازه داده نمى‌شود تا عذر خواهى كنند». [٢] و نيز از قيامت به‌ «يَوْمَ هُمْ بارِزُونَ» [٣] (روز ظهور) و «يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ» [٤] (روز آشكار شدن‌

[١] ق، آيه ٤٢.

[٢] مرسلات، آيه ٣٦.

[٣] مؤمن، آيه ١٦.

[٤] طارق، آيه ٩.