پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٤٥ - ترجمه

بخش اوّل‌

أحمد اللّه على ما قضى من أمر، و قدّر من فعل، و على ابتلائي بكم أيّتها الفرقة الّتي إذا أمرت لم تطع، و إذا دعوت لم تجب. إن أمهلتم خضتم، و إن حوربتم خرتم و إن اجتمع النّاس على إمام طعنتم، و إن أجئتم إلى مشاقّة نكصتم. لا أبا لغيركم! ما تنتظرون بنصركم و الجهاد على حقّكم؟ الموت أو الذّلّ لكم؟ فو اللّه لئن جاء يومي- و ليأتينّي- ليفرّقنّ بيني و بينكم و أنا لصحبتكم قال، و بكم غير كثير.

ترجمه‌

: خدا را بر آن چه فرمان داده و كارى كه مقدّر فرموده ستايش مى‌كنم و پروردگار را بر گرفتارى خودم به شما مى‌ستايم. اى گروهى كه هرگاه فرمان دادم اطاعت نكرديد و هر زمان دعوتتان نمودم اجابت ننموديد؛ هر وقت به شما مهلت داده شود (كه آماده پيكار با دشمن شويد) در بيهودگى فرو مى‌رويد (و فرصت‌ها را از دست مى‌دهيد) و اگر با شما بجنگند ضعف و ناتوانى نشان مى‌دهيد؛ هرگاه مردم، اطراف پيشوايى گرد آيند طعنه مى‌زنيد و اگر شما را براى حل مشكلى بياورند عقب نشينى مى‌كنيد. دشمنتان بى‌پدر باد! منتظر چه نشسته‌ايد؟! در مقابل يارى خويش و جهاد براى به دست آوردن حق خود جز مرگ يا ذلت (نصيب شما خواهد شد)؟ به خدا سوگند! اگر مرگ من فرا رسد- كه قطعا فرا خواهد رسيد- ميان من و شما جدايى، خواهد افكند؛ در حالى كه من از همنشينى با شما ناراحت بودم و وجودتان براى من قدرت آفرين نبود (حال آن كه من براى شما همه چيز بودم).