پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٢٧ - شرح و تفسير با صدق نيّت به درگاه خدا رويد

مثلا محصول صدها سال از امكانات مادى در يك شهر با يك زلزله كه گاه ده ثانيه بيش‌تر به طول نمى‌انجامد نابود مى‌شود. آرى، تكانى مى‌خورند و موقتا بيدار مى‌شوند و باز در خواب غفلت فرو مى‌روند.

سپس در ادامه اين سخن به نكته دوّم مى‌پردازد و به صورت يك قانون كلى مى‌فرمايد: «به خدا سوگند! هرگز ملتى كه در ناز و نعمت مى‌زيستند نعمتشان زوال نيافت، مگر بر اثر گناهانى كه مرتكب شدند؛ زيرا خداوند هرگز به بندگانش ستم روا نمى‌دارد» (و ايم اللّه، ما كان قوم قطّ في غضّ‌ [١] نعمة من عيش فزال عنهم إلّا بذنوب اجترحوها [٢]، ل أنّ اللّه ليس بظلّام للعبيد).

در واقع اين سخن بر گرفته از آيات قرآن است؛ آن جا كه مى‌فرمايد: « «إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ»؛ خداوند نعمت‌هاى هيچ قوم و ملتى را تغيير نمى‌دهد، مگر آن كه آن‌ها آن چه را مربوط به خودشان است، تغيير دهند». [٣] و نيز مى‌فرمايد: « «وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى‌ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ»؛ اگر اهل شهرها و آبادى‌ها ايمان مى‌آوردند و تقوا پيشه مى‌كردند بركات آسمان‌ها و زمين را بر آن‌ها مى‌گشوديم ولى آن‌ها (حق را) تكذيب كردند ما نيز آنان را به كيفر اعمالشان مجازات كرديم». [٤] به يقين نعمت‌هاى الهى بر حسب شايستگى‌ها و لياقت‌ها در ميان بندگان تقسيم مى‌شود؛ لذا پاكان و صالحان شايسته آنند نه گنهكاران آلوده.

[١] «غض» به معناى تر و تازه است.

[٢] «اجترحوا» از ماده «جرح» به معناى جراحت و اثرى است كه بر اثر آسيب‌ها به بدن مى‌رسد و «اجتراح» به معناى انجام دادن گناه آمده: گويى انسان به وسيله آن خود را مجروح مى‌سازد و گاه اين معنا توسعه داده شده و در هر گونه كسب و اكتساب نيز استعمال مى‌شود.

[٣] رعد، آيه ١١.

[٤] اعراف، آيه ٩٦.