شما وعده داده مى‌شد» (و إنّي متكلّم بعدة اللّه و حجّته. قال اللّه تعالى: «إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلَّا تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ»).

آن گاه در يك نتيجه‌گيرى روشن مى‌فرمايد: «شما گفته‌ايد: پروردگار ما خدا است؛ «ولى ادامه آيه را فراموش نكنيد) بايد بر طريقه كتاب او و راه روشن فرمان‌هايش و مسير درست عبادتش مستقيم و ثابت بمانيد» (و قد قلتم: ربّنا اللّه، فاستقيموا على كتابه، و على منهاج أمره، و على الطّريقة الصّالحة من عبادته).

اشاره به اين كه گفتار بى عمل، كسى را به جايى نمى‌رساند و سبب ورود در بهشت و سعادت جاويدان نمى‌شود؛ حال كه اظهار ايمان كرده‌ايد، وارد ميدان عمل شويد تا مشمول وعده‌هاى الهى در آيات مذكور شويد.

جمله‌هاى سه گانه‌ «فاستقيموا على كتابه ...» ممكن است اشاره به اعتقاد خالص در اصول دين و اطاعت اوامر در فروع و اخلاق صالح در روحيات باشد و تا مؤمنان در اين سه مرحله كار نكنند مشمول وعده‌هاى الهى در آيه ياد شده نخواهند شد.

آن گاه خطرهاى طرق انحرافى را كه در كمين پويندگان اين راه است بيان مى‌فرمايد:

«از اين مسير روشن خارج نشويد و در آن بدعتى نگذاريد و از آن منحرف نگرديد؛ زيرا آنها كه خارج شوند در قيامت در پيشگاه خدا وا مى‌مانند و به سر منزل مقصود نمى‌رسند» (ثمّ لا تمرقوا [١] منها، و لا تبتدعوا فيها، و لا تخالفوا عنها. فإنّ أهل المروق منقطع‌ [٢] بهم عند اللّه يوم القيامة.

امام عليه السّلام در اين عبارت به سه گروه از منحرفان اشاره كرده، هشدار مى‌دهد قدم در راه آن‌ها نگذاريد:

[١] «مروق» در اصل به معناى گذشتن تير از هدف است و مارقين به گروهى مانند خوارج اطلاق شده كه آن‌ها چنان افراطى بودند كه از دايره دين گذشتند و به بيراهه افتادند.

[٢] «منقطع بهم» به معناى كسانى است كه زاد و توشه آن‌ها تمام شده يا مركب‌شان از كار افتاده و در وسط راه مانده و به مقصد نرسيده‌اند.