پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤١ - خطبه در يك نگاه

خطبه ١٧٦ [١] و من خطبة له عليه السّلام و فيها يعظ و يبين فضل القرآن و ينهى عن البدعة

از خطبه‌هاى امام عليه السّلام است كه در آن مردم را موعظه مى‌كند و فضائل قرآن را بيان كرده از بدعت‌ها نهى مى‌نمايد.

خطبه در يك نگاه‌

اين خطبه از خطبه‌هاى مشروحى است كه از مسائل مهمّى پرده بر مى‌دارد و توصيه‌هايى مى‌كند كه امروز نيز تمام محتواى آن زنده و براى ما سازنده است.

[١] سند خطبه:

«ابن ابى الحديد» در شرح نهج البلاغه‌اش و همچنين «ابن ميثم» در شرح خود مى‌نويسند كه اين خطبه از نخستين خطبه‌هايى است كه بعد از بيعت با آن حضرت و بعد از قتل عثمان ايراد فرمود. اين نشان مى‌دهد كه اين دو شارح نهج البلاغه آن را در منبعى غير از نهج البلاغه يافته‌اند؛ زيرا مرحوم سيّد رضى اشاره به آن چه آن‌ها گفته‌اند ندارد. «زمخشرى» نيز در كتاب «ربيع الابرار» بخشى از اين خطبه را با تفاوت‌هاى متعدّدى نقل كرده است و بخش ديگرى از اين خطبه در چهار كتاب كه قبل از نهج البلاغه تأليف يافته، بيان شده است (كتاب كافى؛ محاسن برقى؛ امالى صدوق و تفسير عياشى) (مصادر نهج البلاغه، جلد ٢، صفحه ٤٣٠).