پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٥ - شرح و تفسير چرا بيعت نمىكنى؟!

الّذين وراءك بعثوك رائدا [١] تبتغي لهم مساقط الغيث، فرجعت إليهم و أخبرتهم عن الكلا [٢] و الماء، فخالفوا إلى المعاطش‌ [٣] و المجادب‌ [٤]، ما كنت صانعا؟).

«آن مرد در جواب گفت: آن‌ها را رها مى‌ساختم و به جايى كه آب و گياه بود مى‌رفتم» (قال: كنت تاركهم و مخالفهم إلى الكلاء و الماء).

امام عليه السّلام فرمود: «پس دستت را دراز كن (و بيعت كن كه به سرچشمه آب زلال رسيده‌اى). آن مرد مى‌گويد: به خدا سوگند! با روشن شدن حق بر من، (با شنيدن پاسخ دندان شكن امام) در خود توانايى امتناع نيافتم و با آن حضرت بيعت كردم» (فقال- عليه السّلام-: فامدد إذا يدك. فقال الرّجل: فو اللّه ما استطعت أن أمتنع عند قيام الحجّة عليّ، فبايعته عليه السّلام).

سيّد رضى مى‌فرمايد: «اين مرد به نام «كليب جرمى» معروف بود» (و الرّجل يعرف بكليب الجرميّ).

امام عليه السّلام در پاسخ ياد شده اشاره به حقيقت مهمّى مى‌كند كه با توجه به آن بسيارى از مشكلات را مى‌توان حلّ كرد.

بسيارند كسانى كه هم رنگ جماعت شدن را براى خود افتخارى مى‌دانند؛ آن چنان از استقلال فكرى محرومند كه جدا شدن از جماعت را- هر چند گمراه باشد- براى خود وحشتناك مى‌پندارند و همين امر، سبب مى‌شود كه خرافات و زشتى‌ها گاه از نسلى به‌

[١] «رائد» از ماده «رود» (بر وزن ذوب) به معناى ملاقات گرفته شده و معمولا به كسى مى‌گويند كه در پيشاپيش لشكر يا قافله حركت مى‌كند و محلى را كه از نظر آب و گياه براى منزل كردن مناسب است، مشخص مى‌كند.

[٢] «كلأ» به معناى گياهان بلند است.

[٣] «معاطش» جمع «معطش» به معناى محلى است كه انسان در آن تشنه مى‌شود.

[٤] «مجادب» جمع «مجدب» به معناى محلى است كه باران بر آن نباريده و خشك و بى گياه است.