پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٤ - شرح و تفسير ترسيم دقيقى از زيبايىهاى طاووس

مانند رنگ پرهاى او بر تمام رنگ‌هاى برترى دارد و (در واقع) همانند شكوفه‌هاى زيباى پراكنده تمام گل‌هاست؛ با اين تفاوت كه نه باران بهارى آن را پرورش داده و نه حرارت و تابش آفتاب تابستان!» (و قلّ صبغ إلّا و قد أخذ منه بقسط، و علاه بكثرة صقاله و بريقه‌ [١]، و بصيص‌ [٢] ديباجه و رونقه‌ [٣]، فهو كالأزاهير المبثوثة، لم تربّها أمطار ربيع، و لا شموس قيظ [٤]).

دقّت در اين ويژگى‌هاى پنج گانه طاووس علاوه بر آن چه بخش‌هاى پيشين گذشت از يك سو عظمت و قدرت خيره كننده نقاش چيره دستى را نشان مى‌دهد كه اين همه زيبايى و شادابى و طراوت را در يك موجود جمع كرده و آن را به صورت نمونه‌اى از تمام زيبايى‌ها آفريده است كه دقّت در همين آفريده، انسان را به آفريدگار مى‌رساند و اگر هيچ دليلى بر وجود پروردگار جز همين مخلوق بديع نبود براى پى بردن به خالقش كافى بود و هر قدر انسان در آن بيش‌تر دقّت مى‌كند در برابر عظمت و جلال آفريدگارش خاضع‌تر مى‌شود و سرانجام زبانش به اين شعر شاعر باذوق مترنّم مى‌گردد: