پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٣ - ترجمه

بخش اوّل‌

إنّ النّاس ورائي و قد استسفروني بينك و بينهم، و و اللّه ما أدري ما أقول لك! ما أعرف شيئا تجهله، و لا أدلّك على أمر لا تعرفه. إنّك لتعلم ما نعلم. ما سبقناك إلى شي‌ء فنخبرك عنه، و لا خلونا بشي‌ء فنبلّغكه. و قد رأيت كما رأينا، و سمعت كما سمعنا، و صحبت رسول اللّه- صلّى اللّه عليه و آله- كما صحبنا. و ما ابن أبي قحافة و لا ابن الخطّاب بأولى بعمل الحقّ منك، و أنت أقرب إلى أبي رسول اللّه- صلّى اللّه عليه و آله و سلّم- وشيجة رحم منهما؛ و قد نلت من صهره ما لم ينالا. فاللّه اللّه في نفسك! فإنّك- و اللّه- ما تبصّر من عمى، و لا تعلّم من جهل، و إنّ الطّرق لواضحة، و إنّ أعلام الدّين لقائمة.

ترجمه‌

: مردم، به سراغ من آمده‌اند و مرا ميان خود و تو سفير قرار داده‌اند. به خدا! نمى‌دانم چه چيز را براى تو بگويم؟ من مطلبى را كه تو از آن بى اطلاع باشى (در مورد حقوق مردم) سراغ ندارم، و نمى‌توانم تو را به چيزى راهنمايى كنم كه از آن آگاه نيستى؟ (چرا كه) آن چه را كه ما (در اين زمينه) مى‌دانيم، مى‌دانى و ما به چيزى سبقت نگرفته‌ايم كه تو را از آن آگاه سازيم و مطلبى پنهانى نزد ما نيست كه به تو ابلاغ كنيم. آن چه را ما (در عصر پيامبر صلّى اللّه عليه و آله) ديده‌ايم تو نيز ديده‌اى و آن چه را ما شنيده‌ايم همانند ما شنيده‌اى و همان گونه كه ما با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله همنشين بوديم تو نيز همنشين بوده‌اى (علاوه بر اين) فرزند ابى‌