پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥١ - شرح و تفسير زندگى زاهدانه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله

ترك مى‌گويد». [١] آن گاه امام عليه السّلام در يك نتيجه‌گيرى روشن مى‌فرمايد: « (چون دنيا چنين بود پيامبر محبّت) آن را از جان خود بيرون و از قلب خود دور ساخت و از ديدگانش پنهان نمود (آرى،) چنين است آن كسى كه چيزى را مبغوض مى‌دارد و نگاه كردن و ياد آورى آن را نيز مبغوض مى‌شمرد» (فأخرجها من النّفس، و أشخصها [٢] عن القلب، و غيّبها عن البصر و كذلك من أبغض شيئا أبغض أن ينظر إليه، و أن يذكر عنده).

در اين جا اين پرسش پيش مى‌آيد كه چرا امير مؤمنان على عليه السّلام اين همه در مذمّت دنيا سخن مى‌گويد و آن را تحقير مى‌كند؟ اين سؤال، پاسخ زنده‌اى دارد كه به خواست خدا در پايان خطبه بيان خواهيم كرد.

(١) اصول كافى، جلد ٢، صفحه ١٣٤ (توجه داشته باشيد كه جمله «قال تحتها» از قيلوله به معناى استراحت يا خواب نيم روز است).

(٢) «اشخصها» از ماده «شخوص» (بر وزن خلوص) در اصل به معناى خيره شدن چشم به يك نقطه است كه معمولا نشانه وحشت است؛ سپس به خارج ساختن ناگهانى كسى از مكانى اطلاق شده است.