پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩ - ترجمه
بخش اوّل
و أحمد اللّه و أستعينه على مداحر الشّيطان و مزاجره و الاعتصام من حبائله و مخاتله. و أشهد أن لا إله إلّا اللّه. و أشهد أنّ محمّدا عبده و رسوله، و نجيبه و صفوته. لا يؤازى فضله، و لا يجبر فقده. أضاءت به البلاد بعد الضّلالة المظلمة، و الجهالة الغالبة، و الجفوة الجافية؛ و النّاس يستحلّون الحريم، و يستذلّون الحكيم؛ يحيون على فترة، و يموتون على كفرة!
ترجمه
: خداى را ستايش مىكنم، و از او براى كارهايى كه موجب طرد شيطان است كمك مىجويم و براى مصون ماندن از گرفتار شدن در دامها و فريبهاى شيطان يارى مىطلبم و گواهى مىدهم جز خداوند يكتا معبودى نيست و شهادت مىدهم كه محمّد صلّى اللّه عليه و آله، بنده و فرستاده و برگزيده و انتخاب شده اوست. در فضل و برترى همتا ندارد و فقدان او قابل جبران نيست؛ به بركت وجودش شهرهايى كه غرق در ضلالت و ظلمت بود و جهل بر افكار مردمش غلبه داشت و قساوت و سنگدلى بر آنها چيره شده بود، روشن گشت.
در زمانى كه مردم حرام را حلال مىشمردند، دانشمندان را تحقير مىكردند، و در دوران فترت (و غيبت اولياى الهى) قدم به عرصه حيات مىگذاشتند و در كفر و بىدينى جان مىسپردند.