پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٩ - و من خطبة له عليه السّلام ينبّه فيها على فضل الرسول الاعظم و فضل القرآن ثم حال دولة بنى اميّة

خطبه ١٥٨ [١] و من خطبة له عليه السّلام ينبّه فيها على فضل الرسول الاعظم و فضل القرآن ثم حال دولة بنى اميّة

از خطبه‌هاى امام عليه السّلام است كه در آن از فضايل پيامبر بزرگ اسلام و عظمت قرآن مجيد و سپس از وضع دولت بنى اميّه سخن مى‌گويد.

[١] سند خطبه:

سرآغاز اين خطبه همانند خطبه ٨٩ است كه در جلد سوّم صفحه ٦١٥ گذشت. از اين جهت بعضى تصور كرده‌اند كه هر دو يك خطبه بوده و مرحوم سيّد رضى در يك جا مشروح‌تر و در يك جا فشرده‌تر آورده است؛ در حالى كه چنين نيست و اين دو خطبه تنها در دو جمله با هم شباهت دارند و بقيه مطالب آن دو از يكديگر جداست. به هر حال، تنها سندى غير از نهج البلاغه كه در كتاب مصادر براى آن ذكر شده اين است كه «ابن اثير» در كتاب «نهايه» به تفسير لغاتى از اين خطبه پرداخته و تعبيراتى ذكر مى‌كند كه با آن چه در اين خطبه آمده تفاوت‌هايى دارد و اين نشان مى‌دهد كه ابن اثير آن را از منبع ديگرى غير از نهج البلاغه گرفته است. (مصادر نهج البلاغه، جلد ٢، صفحه ٣٦٤).

مرحوم كلينى در كتاب كافى بخشى از اين خطبه را با تفاوت‌هايى نيز آورده است. (اصول كافى، جلد ١، صفحه ٦٠- ٦١). همچنين در تفسير قمى، جلد ١، صفحه ٢.