پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٦ - شرح و تفسير آشكار شدن كينههاى درونى به بهانه واهى

و امّا جمله سوّم كه مى‌فرمايد: «اگر عايشه دعوت مى‌شد كه آن چه را درباره من انجام داد درباره ديگرى انجام دهد، نمى‌پذيرفت»، اشاره به اين است كه هر گاه مردم مسلمان با ديگرى غير از من بيعت كرده بودند اين زن هرگز به خون خواهى عثمان بر نمى‌خاست؛ بنابر اين، انگيزه او هرگز دفاع از خون عثمان نبود كه خودش در آن شركت داشت؛ بلكه هدفش تحريك مردم بر ضد من بود.

و اين كه در جمله چهارم مى‌فرمايد: «با اين حال او احترام گذشته را دارد» به دليل اين بود كه همسر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بود و براى احترام پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از مجازاتش در دنيا صرف نظر شد؛ ولى در جمله پنجم تصريح مى‌كند: «حساب او بر خداست»، اشاره به اين كه هرگز خداوند از گناه او نخواهد گذشت.

قرآن مجيد تكليف او را در آيه ٣٠ سوره احزاب روشن ساخته است: « «يا نِساءَ النَّبِيِّ مَنْ يَأْتِ مِنْكُنَّ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ يُضاعَفْ لَهَا الْعَذابُ ضِعْفَيْنِ وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً»؛ اى همسران پيامبر، هر يك از شما گناه آشكار و فاحش مرتكب شود، عذاب او دو چندان خواهد بود و اين براى خدا آسان است».