پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢١ - ترجمه

بخش سوّم‌

و جعل لها أجنحة من لحمها تعرج بها عند الحاجة إلى الطّيران، كأنّها شظايا الآذان غير ذوات ريش و لا قصب، إلّا أنّك ترى مواضع العروق بيّنة أعلاما. لها جناحان لمّا يرقّا فينشقّا، و لم يغلظا فيثقلا. تطير و ولدها لاصق بها لاجى‌ء إليها، يقع إذا وقعت، و يرتفع إذا ارتفعت، لا يفارقها حتّى تشتدّ أركانه، و يحمله للنّهوض جناحه، و يعرف مذاهب عيشه، و مصالح نفسه. فسبحان البارى‌ء لكلّ شي‌ء، على غير مثال خلا من غيره!

ترجمه‌

: خداوند براى او از گوشت بدنش بال‌هايى آفريده كه به هنگام نياز با آن پرواز مى‌كند؛ گويى اين بال‌ها مانند لاله گوشند؛ بال‌هايى بدون پر! و بدون نى‌هايى در ميان آن. اما (اگر دقت كنى) مى‌بينى محل رگ‌ها به روشنى در آن پيداست (آرى) آن‌ها دو بال دارند؛ نه آن قدر نازك كه پاره شود و نه آن قدر ضخيم كه سنگينى كند.

او پرواز مى‌كند، در حالى كه نوزادش به او چسبيده و به او پناهنده شده! هر زمان مى‌نشيند نوزادش نيز همراه او به زمين مى‌آيد و هر زمان بالا مى‌رود او نيز بالا مى‌رود و از او جدا نمى‌شود تا اعضاى پيكرش محكم گردد و بال‌هايش قدرت پرواز پيدا كند، راه زندگى را بياموزد و مصالح خويش را بشناسد! پاك و منزه است آفريننده همه اشيا، كه در آفرينش آن‌ها از هيچ نمونه و الگويى كه از ديگرى به جاى مانده باشد پيروى نكرده است.