پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٠ - نكته مشكل بزرگ در دنياى كنونى

نكته مشكل بزرگ در دنياى كنونى‌

در جهانى كه زندگى مى‌كنيم امكانات و وسايل زندگى بيش از هر زمان آماده است.

قواى مختلف طبيعت به تسخير انسان در آمده و زحمت‌ها را از دوش او برداشته و بر دوش صنايع سبك و سنگين افكنده است. ذخاير زمين يكى پس از ديگرى كشف شده و در اختيار انسان‌ها قرار گرفته است. حجم ثروت و نعمت از هر زمانى بيشتر است؛ ولى با اين حال گروه عظيمى از مردم دنيا با فقر و بدبختى دست به گريبانند و هر سال جمعيّت عظيمى از گرسنگى جان مى‌دهند؛ جنگ‌ها و بيمارى‌ها قربانى زيادى مى‌گيرد.

اگر درست بنگريم، مى‌بينيم عامل اصلى يا ضعف مديريت‌هاست و يا خيانت در امانت‌هاى الهى كه آن نيز با دقت به ضعف مديريت باز مى‌گردد؛ زيرا پيشرفت در امانت است نه خيانت. خيانت آثار مقطعى دارد ولى در دراز مدت نتيجه منفى آن دامان خائن را مى‌گيرد. اساسا در يك جامعه بدبخت نمى‌توان خوشبخت زندگى كرد.

اگر به توصيه ياد شده كه در كلام امام و سائر معصومين عليهم السّلام آمده است عمل مى‌شد آگاهان را براى مديريت‌ها بر مى‌گزيدند و هر كارى را به اهلش مى‌سپردند. آنها نيز مرتكب خيانت نمى‌شدند؛ دنيا چهره ديگرى داشت. ولى افسوس چون كارها به دست اهلش نيست، تلاش‌ها نتيجه معكوس مى‌دهد و مردم جهان را از مقصد اصلى، يعنى آرامش و بى‌نيازى و سعادت دور مى‌سازد و نعمت‌هاى عظيم خداداد در مسيرهاى غلط تباه و نابود مى‌شود.