إرشاد القلوب ت سلگی - دیلمی، حسن بن محمد - الصفحة ٥٩ - ديدنىهاى پيامبر

ديدنى‌هاى پيامبر ٦ در شب معراج‌

پيامبر ٦ فرمود: شبى كه مرا به معراج بردند؛ گروهى را ديدم كه لبهايشان را با مقراضهاى آتشين مى‌بريدند و بعد آنها را در آتش مى‌انداختند، از جبرئيل پرسيدم: اينها چه كسانى هستند؟ گفت: خطبا و گويندگان امّت تو هستند، كه مردم را به نيكى دعوت مى‌كنند، ولى خود آن را فراموش مى‌كنند، در حالى كه قرآن را مى‌خوانند.[١] برخى از بزرگان گفته‌اند: عالم پزشك و دنيا بيمارى است، پس زمانى كه ديدى پزشك بيمارى را به سوى خود مى‌كشاند، او را در علمش متّهم كن (و عالم حسابش نكن) و بدان كه او خيرخواه و مورد اعتماد نيست و به گفتارش تكيه مكن پيامبر ٦ فرمود:[٢] علم را براى فخر و مباهات با علما و مجادله با سفيهان و براى خودنمايى در مجالس و براى جلب توجه مردم كه بر آنها رياست داشته باشيد، طلب نكنيد، پس كسى كه چنين كند، روز قيامت در آتش است و علمش بر ضد او حجّت خواهد بود، اما علم را (براى عمل) بدست آوريد و آن را به ديگران بياموزيد.

[١]

ُ قال النبىّ ٦: رايت ليلة اسرى بى الى السّماء قوما يقرض شفاههم. بالمقاريض من النّار ثمّ يرمى فقلت يا جبرائيل من هؤلاء؟ فقال خطباء امّتك يأمرون الناس بالبرّ و ينسون انفسهم و هم يتلون الكتاب فلا يعقلون‌

[٢]

ُ قال النبىّ ٦: لا تطلبوا العلم لتباهوا به العلماء و لا لتماروا به السفهاء و لا لتراءوا به في المجالس و لا لتصرفوا وجوه النّاس اليكم للتّراؤس فمن فعل ذلك كان في النّار و كان علمه حجّة عليه يوم القيامة و لكن تعلّموه و علّموه.